Tkanka i podstawa komórkowa do upośledzenia tworzenia kości w osteomalacji związanej z glinem u świni.

Tworzenie kości jest upośledzone w chorobach kości związanych z aluminium. Obniżenie liczby osteoblastów lub funkcji poszczególnych osteoblastów mogłoby wyjaśnić to odkrycie. Tak więc, ilościową histologię kości i pomiary tworzenia kości przeprowadzono w trzech miejscach szkieletowych u prosiąt, którym podano pozajelitowo glin (Al), 1,5 mg / kg na d, przez 8 tygodni (Al, n = 4) i zwierzętom kontrolnym (C, n = 4). Kość A1 wynosiła 241 +/- 40 mg / kg na suchą masę w Al i 1,6 ? 0,9 w C, P mniej niż 0,001. U wszystkich zwierząt leczonych Al wystąpiła osteomalacja ze wzrostem szerokości szwu osteoidalnego, ...

Genetyczny polimorfizm trzeciego składnika ludzkiego dopełniacza (C? 3)

Polimorfizm ludzkiego Cp3 został określony przez przedłużoną elektroforezę w agarozie świeżej surowicy. Co najmniej cztery, a prawdopodobnie pięć, allele zostały zidentyfikowane przez elektroforetyczne ruchliwości produktów genowych. Dziedziczenie trzech alleli, F1 F i S, jest zgodne z autosomalnym typem dominującym. Dziedziczenie S1 jest prawdopodobnie kodominujące, a dziedziczenie F0 <8 nie jest znane. Spośród 15 fenotypów przewidzianych przez te allele zaobserwowano osiem. Wydaje się, że allotypy różnią się ładunkiem powierzchniowym netto przy pH 8,6, ale nie wykazują żadnych oczywistych różnic w ...

Niedobór trifosfatazy ekto-adenozyny w hodowanych ludzkich limfocytach T i białaczce zerowej. Biochemiczne podstawy wrażliwości tymidyny.

Hodowane białaczkowe limfocyty T i zerowe są wysoce wrażliwe na hamowanie wzrostu przez tymidynę, jak również inne deoksynukleozydy, deoksyguanozynę i deoksyadenozynę. Przeciwnie, limfocyty B transformowane wirusem Epstein-Barr są stosunkowo odporne na deoksynukleozydy. Zahamowanie wzrostu jest związane z rozwojem basenów o wysokiej zawartości deoksyrybotrifosforanu po ekspozycji na odpowiednie deoksynukleotydy. Pokazujemy, że złośliwe limfocyty T i zerowe mają niedobór aktywności ekto-ATPazy. Pokazujemy, że ten enzym powierzchniowy komórki ma szeroką swoistość, zdolną do degradacji zarówno rybotrifosforan...

Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej skuteczne niż największe formy vWF w osoczu w podtrzymywaniu agregacji indukowanej przez ścinanie. Zwa...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Regulacja akumulacji cytoplazmatycznej 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104 jest niezależna od regulacji receptora folanowego.

Aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób receptor folanowy (zwany również folenderem błonowym) jest w stanie dostarczyć kwas 5-metylotetrahydrofoliowy do cytoplazmy komórek MA104 zubożonych w folian, zbadaliśmy kinetykę ruchu od powierzchni komórki do cytoplazmy. Związany kwas 5-metylotetrahydrofoliowy przeniesiono do odpornego na kwasy przedziału membranowego z szybkością 0,9-1,0 pmol / 10 (6) komórek na godzinę. Ten kwas foliowy pojawił się w cytoplazmie w tym samym tempie. Ponadto, cytoplazmatyczny kwas 5-metylotetrahydrofoliowy ulegał poliglutaminacji z szybkością 0,6-0,7 pmola / 10 (6) komórek na godzinę. Je...

Hamowanie przez ludzką trombomodulinę wywołaną przez czynnik Xa cięcie protrombiny.

Ludzka trombomodulina znacząco hamowała szybkość przekształcania protrombiny w trombinę przez czynnik Xa w obecności fosfolipidu lub płytek krwi, wapnia i czynnika Va. Elektroforeza siarczanu sodu w żelu poliakryloamidowym dodecylosiarczanu aktywacji protrombiny 125I ujawniła, że trombomodulina zmniejszała szybkość aktywacji protrombiny, ale nie zmienia schematu dekoltu. Hamowanie zostało odwrócone przez włączenie wysoce swoistego króliczego przeciwciała antytrombomoduliny. W przypadku zastąpienia trombomoduliny przez hirudynę, tempo wytwarzania trombiny nie zmniejszyło się, wyłączając możliwość, że h...

Biosynteza flawoproteiny przenoszącej elektrony w systemie bezkomórkowym oraz w hodowlach ludzkich fibroblastów. Defekt w syntezie podjednostek alfa jest pierwotną zmianą w kwasie glutarowym typu II.

Badaliśmy biosyntezę flawoproteiny przenoszącej elektrony (ETF) w układzie bezkomórkowym. Zarówno alfa (alfa-ETF, 32000 masa cząsteczkowa [mol masa]), jak i podjednostki beta (beta-ETF, 27 000 mol substancji) były kodowane jądrami i syntetyzowane w cytozolu. alfa-ETF zsyntetyzowano jako prekursor (p alfa-ETF), o 3000 moli więcej niż jego dojrzały odpowiednik, i przeniesiono do mitochondriów i przetworzono do dojrzałej alfa-ETF. Nowo zsyntetyzowana beta-ETF była taka sama jak dojrzała beta-ETF. Stosując znakowanie [35S] metioniną, badaliśmy również biosyntezę w hodowanych normalnych ludzkich fibroblastach. p al...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR są wysoce koeksprymowane w brązowym tłuszczu i wątrobie. Najwy...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla selektyn. W niniejszym raporcie wykazaliśmy, że neutrofile od pa...

Koniugaty egzotoksyny CD4-Pseudomonas opóźniają się, ale nie w pełni hamują replikację ludzkiego wirusa upośledzenia odporności w limfocytach in vitro.

Cząsteczka CD4 jest receptorem o wysokim powinowactwie do glikoproteiny otoczki ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV) (gp160 lub gp120). Ta glikoproteina ulega ekspresji na błonie powierzchniowej komórek zakażonych wirusem HIV. Dlatego też zasugerowano, że rozpuszczalna forma CD4 może być stosowana jako środek kierujący do selektywnego dostarczania toksyn do komórek zakażonych wirusem HIV. Wykazujemy, że koniugaty CD4-Pseudomonas egzotoksyny A (PE) hamują proliferację komórek jajnika chomika transfekowanego gp160 i blokują replikację HIV w zakażonych wirusem komórkach H9. Jednak to zahamowanie replika...

Albumina pomaga w usuwaniu taurocholanu przez wątrobę szczura.

Perfuzja wątroby szczura usuwa 97% taurocholanu z krążenia aferentnego, gdy stężenie albuminy perfuzatowej wynosi 0,5 g / dl. Zwiększenie stężenia albuminy 10-krotnie zmniejsza stężenie wolnego taurocholanu o współczynnik pięciu, ale powoduje jedynie 50% zmniejszenie pozornego współczynnika wychwytu. Podobna rozbieżność wynika z niezależnej od modelu analizy frakcji ekstrakcyjnych. Z tych obserwacji wynika, że wychwyt nie jest napędzany wyłącznie, lub nawet głównie, przez stężenie wolnego taurocholanu w osoczu, ale zależy również od interakcji między albuminą a powierzchnią komórki. Brak wiązania ...

Osadzanie i uwalnianie witaminy D3 z tkanki tłuszczowej: dowód na miejsce przechowywania u szczura

Witamina D we wszystkich tkankach ciała była znakowana radioaktywnie przez uzupełnianie szczurów odstawiających witaminę D z niedoborem doustnej witaminy D3-4-14C przez 2 tygodnie. Następnie wstrzymano całą witaminę D i zmierzono radioaktywność i zawartość witaminy D w różnych narządach i tkankach. Stwierdzono, że tkanka tłuszczowa zawiera zdecydowanie największą ilość radioaktywności w ciągu 3-miesięcznego okresu doświadczalnego. Natychmiast po suplementacji połowa całkowitej radioaktywności w tkance tłuszczowej odpowiadała niezmienionej wit. D3, a druga połowa - polarnym metabolitom i estrom witam...

Tłumienie wydzielania hormonu wzrostu przez melatoninę i cyproheptadynę

Uwalnianie przysadkowego hormonu wzrostu (GH) u szczurów jest stymulowane przez szlaki serotoninergiczne i może być hamowane przez leczenie związkami działającymi jako antagoniści serotoniny, takimi jak cyproheptadyna lub hormon szyszynki, melatonina. Aby zbadać możliwą rolę serotoniny w kontrolowaniu uwalniania ludzkiego GH, zbadano wpływ podawania cyproheptadyny i melatoniny na odpowiedzi GH u zdrowych osobników płci męskiej. Doustne podawanie cyproheptadyny (8-12 mg na dobę przez 5 dni) zdrowym ludziom zmniejszyło odpowiedzi GH zarówno na hipoglikemię wywołaną przez insulinę, jak i wysiłek fizyczny w bardz...

Inaktywator czynnika chemotaktycznego w normalnej surowicy ludzkiej

Normalna ludzka surowica zawiera inaktywator czynników chemotaktycznych dla leukocytów obojętnochłonnych. Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CF-I) pozostaje rozpuszczalny, gdy surowica jest frakcjonowana siarczanem amonu (przy 45% nasycenia), bezpośrednio i nieodwracalnie inaktywuje czynniki chemotaktyczne, i ma szerokie spektrum działania wskazane przez jego inaktywację fragmentów chemotaktycznych ludzkie C3 i C5 (trzeci i piąty składnik dopełniacza), C5a6y7a, i bakteryjny czynnik chemotaktyczny pochodzący z Escherichia coli. CF-I pojawia się jako aktywność dwufazowa zgodnie z metodami preparatywnymi ultrawirowa...

Modelowanie kliniczne szczepień komórek T przeciwko chorobom autoimmunologicznym u szczurów. Wybór specyficznych dla antygenu komórek T przy użyciu mitogenu.

Skuteczne szczepienie komórek T przeciwko eksperymentalnym chorobom autoimmunologicznym obejmuje leczenie aktywowanymi, autoimmunologicznymi limfocytami T. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu sprawdzenia, czy komórki T specyficzne wobec antygenu obecne w niskiej częstotliwości mogą być wybrane in vitro bez użycia specyficznego antygenu. Szczurzym modele adiuwantowego zapalenia stawów i eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu i rdzenia poddano badaniu przy użyciu testów proliferacji i technik ograniczania rozcieńczania w celu ilościowego określenia zmian reaktywności heterogennej populacji limfocytów d...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie można było ich zmodyfikować przez dodanie insuliny in vitro....

Odruchowe działanie aerozolizowanej histaminy na aktywność nerwu frenicznego.

Badania przeprowadzono w znieczulonych, sparaliżowanych psach na temat wpływu aerozolowej histaminy na aktywność nerwu przeponowego. Sparaliżowane psy wentylowano w fazie z zarejestrowaną aktywnością nerwu przeponowego przy stałym natężeniu przepływu wdechowego, stosując respirator uruchamiany cyklicznie. Aktywność nerwu frenolowego mierzono przed i podczas podawania aerozolizowanej histaminy, podczas gdy natężenie przepływu wdechowego i gazometryczny krwi tętniczej utrzymywano na stałym poziomie. Ponadto, przed i po histaminie, rejestrowano aktywność nerwu przeponowego w pojedynczych seriach, podczas których...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach (odpowiednio 1080? 27 A i 1086? 90 A) i znacznie mniejsze niż u ...

Wątrobowy metabolizm glukagonu. Korelacja przetwarzania hormonów przez wyizolowane hepatocyty psów z metabolizmem glukagonu u ludzi iu psów.

Stwierdziliśmy, że hepatocyty psie i szczurze przetwarzają (125I) jododec10-glukagon na metabolit peptydowy pozbawiony końcowych trzech NH2 hormonu. Peptyd jest uwalniany do pożywki do inkubacji komórek, a na jego tworzenie nie ma wpływu wiele środków lizosotropowych lub innych. Wykorzystanie specyficznych testów radioimmunologicznych i filtracja żelowa wykazały zarówno u zdrowych pacjentów, jak iu pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek, peptyd osoczowy posiadający właściwości fragmentu hormonalnego zidentyfikowanego na podstawie badań komórkowych. Badania nad psem wykazały dodatni gradient fragmentu ...

Wiązanie, internalizacja i lizosomalne połączenie 125I-glukagonu w izolowanych szczurzych hepatocytach. Ilościowy autoradiograficzny mikroskop elektronowy.

Gdy 125I-glukagon jest inkubowany ze świeżo wyizolowanymi hepatocytami szczurzymi i badany autoradiografią ilościową z użyciem elektronowego mikroskopu elektronowego, znakowany materiał umiejscawia się w błonie komórkowej komórki we wczesnym okresie inkubacji w temperaturze 20 stopni C; w późniejszych okresach inkubacji w temperaturze 20 ° C niewiele dalej ulega translokacji znakowanego ligandu. Gdy inkubacje przeprowadzane są w temperaturze 37 stopni C, znakowany materiał jest progresywnie internalizowany przez komórkę po krótkim opóźnieniu. Po dalszej analizie zinternalizowanej radioaktywności okazuje się, ...

Zmiany ilościowe i wewnątrzkomórkowe rozmieszczenie receptora androgenowego w napletku człowieka w funkcji wieku.

Aby uzyskać wgląd w czynniki kontrolujące wzrost penisa, zmierzyliśmy ilość i wewnątrzkomórkową dystrybucję specyficznego receptora androgenowego o wysokim powinowactwie w napletkach uzyskanych podczas obrzezania od 49 mężczyzn w różnym wieku od noworodka do 59 lat. Całkowity (ekstrakt cytosolowy plus jądrowy) receptor androgenowy zmniejszył się z około 40 fmol / g masy tkanki w noworodkowych napletkach do około 25 fmol / g przez 1 rok życia. Ilość receptorów wzrosła w dzieciństwie do około 180 fmol / g w późnych latach nastoletnich, a następnie spadła do około 20-40 fmol / g u mężczyzn w wieku pow...

Potranslacyjna stabilizacja opiera się na niezależnej od p53 indukcji p21WAF1 / CIP1 / SDI1 w różnicowaniu ludzkich komórek białaczkowych.

p21WAF / CIP1 / SDI1 to niedawno zidentyfikowany gen ulegający ekspresji w komórkach niosących gen p53 typu dzikiego, ale nie zmutowany. Koduje białko jądrowe o masie 21 kD, które hamuje zależną od cyklin aktywność kinazy. Konstytutywną ekspresję mRNA p21WAF1 / CIP1 / SDI1 wykryto w komórkach nowotworowych od pacjentów z różnymi nowotworami hematologicznymi, jak również w prawidłowych komórkach jednojądrzastych szpiku kostnego oraz w liniach komórkowych mieloidalnych i limfoidalnych niezależnie od ich statusu p53. Indukowane różnicowanie promielocytowych komórek z niedoborem p53 wzdłuż linii monocytowej ...

Wpływ różnych postaci transferyny na ekspresję receptora transferyny, pobieranie żelaza i komórkową proliferację ludzkich białaczkowych komórek HL60. Mechanizmy odpowiedzialne za swoistą cytotoksyczność transferryny-galu.

Wcześniej wykazaliśmy, że ludzkie komórki białaczkowe rozmnażają się normalnie w pożywce bez surowicy zawierającej różne formy transferyny, ale dodatek transferryny-galu prowadzi do hamowania proliferacji komórkowej. Ponieważ gal ma potencjał terapeutyczny, zbadano wpływ transferryny-galu na proliferację białaczki, ekspresję receptora transferyny i wykorzystanie żelaza w komórkach. Cytotoksyczność galu jest znacznie zwiększona przez jego wiązanie z transferyną, a cytotoksyczność może zostać odwrócona przez transferrynę-żelazo, ale nie przez inne formy transferyny. Ekspozycja na transferrynę-gal pro...

Związek zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek z przepuszczalnością wody w ropie pęcherza moczowego leczonej wazopresyną.

Wcześniej wykazano, że przy mikroskopii elektronowej z zamrożonym pękaniem wazopresyna indukuje specyficzne zmiany strukturalne błony śluzowej komórek ziarnistych z pęcherza moczowego w zależności od dawki. Zmiany te składają się z zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek i są obserwowane zarówno w obecności, jak i przy braku gradientu osmotycznego. Zbadano wpływ metoheksytetu, selektywnego inhibitora przepływu wody stymulowanego wazopresyną, oraz wpływu floretryny, selektywnego inhibitora przepuszczalności mocznika na strukturę błony komórkowej ziarniaka ziarnistego. Methoheksitalne leczenie stymulowane...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krotne zmniejszenie akt...

Aktywność in vivo i swoistość in vitro komórek CD4 + Th1 i Th2 pochodzących ze śledzion cukrzycowych myszy NOD.

Linie komórek T CD4 + wytworzono ze śledziony cukrzycowych myszy NOD wobec surowych preparatów błonowych pochodzących od szczurzego insulinoma. Adopcyjne przenoszenie tych linii do noworodków myszy potwierdza, że jawną cukrzycę indukuje się przez komórki Th1 wydzielające gamma-IFN, podczas gdy przeniesienie komórek Th2 wydzielających IL-4 prowadzi do nieniszczących wysepek w wysepce okołopęcherzowej. Analiza antygenów rozpoznawanych przez poszczególne klony komórek T z linii Th1 obejmowała reaktywność wobec frakcji błony insulinoma wzbogaconej białkami o około 38 kD. Odpowiedzi immunologiczne na ten sam pr...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfosforanu adenozyny nie wpływał stan inotropowy, wynoszą...

Wpływ niedoboru drugiego składnika dopełniacza na aktywność bakteriobójczą granulocytow obojętnochłonnych in vitro.

Surowica od trzech pacjentów z kompletnym, selektywnym niedoborem drugiego składnika dopełniacza (C2) nie sprzyjała optymalnemu zabijaniu Staphylococcus aureus, 502A przez neutrofilowe leukocyty polimorfojądrowe (PMN) in vitro. Dodanie odczynnika C2 lub obecność stabilnej termicznie opsoniny w surowicy z niedoborem C2 korygowało wadliwe zabijanie S. aureus obserwowane u pacjenta lub kontrolnego PMN. PMN od pacjentów lub osobników kontrolnych zabija bakterie z jednakową wydajnością w warunkach optymalnej opsonizacji (normalna połączona surowica). Jednak PMN, który był dwukrotnie przemywany, był lepszy niż pacjent ...

Przeciwciało przeciwko ligandowi CD40, gp39, blokuje występowanie ostrych i przewlekłych postaci choroby przeszczepu przeciwko gospodarzowi.

Przewlekła i ostra choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (cGVHD i aGVHD) wynika z komórek dawcy reagujących na odmienne allele MHC u gospodarza. W cGVHD (H-2d -> H-2bd), zwiększone wytwarzanie immunoglobulin poliklonalnych jest spowodowane interakcją wszystkich wyspecjalizowanych komórek T pomocniczych (Th) i komórek B gospodarza. In vivo podawanie przeciwciała do ligandu dla CD40, gp39, zablokowane indukowane cGVHD surowicowe autoprzeciwciała anty-DNA, wytwarzanie IgE, spontaniczna produkcja immunoglobulin in vitro i powiązana splenomegalia. Wytwarzanie przeciwciał utrzymywało się przez dłuższy okres czasu po...

Ludzkie antygeny erytrocytów. Regulacja ekspresji nowego antygenu powierzchniowego erytrocytów przez inhibitor genu luteina In (Lu).

Nasze badanie opisuje nowy ludzki antygen białkowy erytrocytów, którego ekspresja jest regulowana przez rzadki gen luteinowy In (Lu). Wytworzyliśmy przeciwciało monoklonalne (A3D8), które silnie wiąże się z erytrocytami od osób z fenotypami luteranowymi Lu (a + b +), Lu (a + b-) i Lu (a-b +), ale wiąże się nieznacznie z erytrocytami od dominująca postać fenotypu Lu (ab-), odzwierciedlająca dziedziczenie genu In (Lu). Co ważne, erytrocyty od osoby z recesywną postacią fenotypu Lu (ab-) (tj. Brak genu In (Lu) i brak genów kodujących antygeny luteinowe) wykazały reaktywność z przeciwciałem A3D8 porównywalną ...

Receptor folanu działa w parze z wrażliwym na probenecidę nośnikiem w komórkach MA104 in vitro.

Wcześniejsze badania zdefiniowały nową drogę internalizacji dla niezbędnego witaminy 5-metylotetrahydrofolianu w komórkach MA104, która rozpoczyna się od wiązania witaminy z receptorem błonowym dla kwasu foliowego. Jednym z najważniejszych etapów szlaku jest przejście 5-metylotetrahydrofolanu przez błonę do cytoplazmy. Wykorzystując zarówno probenecid jak i niską temperaturę jako selektywne inhibitory, z powodzeniem zablokowaliśmy ruch transbłonowy witaminy do cytoplazmy bez wpływu na wiązanie z receptorem lub internalizację kompleksu witamin-receptor, co sugeruje, że przejście odbywa się przez nośnik an...

Zbilansowana synteza łańcuchów globinowych w dziedzicznej trwałości hemoglobiny płodowej

W dwóch czarnych rodzinach z dziedziczną uporczywością genu hemoglobiny płodowej (HPFH) jest osiem heterozygot AF i dwie podwójne heterozygoty pod kątem cechy sierpowatości i HPFH. Ci pacjenci są bezobjawowi kliniczni i mają wymazy z wymywania jednorodnym kwasem. Pomiar syntezy łańcucha globiny we krwi obwodowej wykazuje zrównoważoną produkcję? i nie? (? plus?) łańcuchy. U tych pacjentów równowagę osiąga się zwiększając? produkcja globalna i zwiększona aktywność pozostałych? allel globin. U dwóch pacjentów, jeden AF i inny SF ma również zrównoważoną syntezę globiny w szpiku kostnym. W podwójnej...

Generowanie trombiny i wydzielanie czynnika płytkowego 4 podczas krzepnięcia krwi.

Badaliśmy reakcję uwalniania płytek krwi i wytwarzanie trombiny podczas spontanicznego krzepnięcia krwi pełnej in vitro. Zarówno tworzenie się trombiny, jak i wydzielanie czynnika płytkowego 4 wykryto co najmniej 12 minut przed krzepnięciem (czas krzepnięcia, 22-26 minut). Początkowo przy niskich stężeniach trombiny (2- 5 ng / ml) obserwuje się niewielki wzrost czynnika 4 płytek krwi (mniej niż 1% ilości obecnej w surowicy). Następnie następuje stopniowy wzrost zarówno czynnika 4 w czynniku płytkowym, jak i stężenia trombiny w okresie 12 do 20 minut. Na koniec, 5 min 5 przed krzepnięciem, następuje szybkie ...

Naturalne autoprzeciwciało jest kodowane przez geny regionu zmiennego łańcucha ciężkiego i łańcucha lekkiego lambda bez mutacji somatycznych.

Podczas gdy niezmutowane geny regionu zmiennego (V) regionu zmiennego (V) kodują ciężkie lub lekkie łańcuchy różnych ludzkich autoprzeciwciał, nie udokumentowano zastosowania genów V linii płciowej przez oba łańcuchy danego autoprzeciwciała. Ostatnio donieśliśmy, że gen V łańcucha ciężkiego (oznaczony jako Humha346) przeciwciała anty-DNA Kim4.6 jest identyczny z genem VH linii zarodkowej, 1.9III. Aby zbadać, czy to autoprzeciwciało zostało całkowicie zakodowane w linii płciowej, szukaliśmy odpowiednika w linii płciowej do segmentu lambda Kim4.6 V (oznaczonego Humla146) i wyizolowaliśmy gen V lambda ozna...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiednich komórek były blisko siebie przylegające. Tak więc...

Konserwowane cytoplazmatyczne reszty tyrozynowe podjednostki gamma są wymagane w przypadku sygnału fagocytarnego, w którym pośredniczy Fc gamma RIIIA.

Receptory Fc dla immunoglobulin znajdują się na wielu komórkach i są ważne w obronie gospodarza. Transfekowaliśmy Fc gamma RIIIA, obecną na makrofagach i komórkach naturalnych zabójców (NK), w komórkach COS-1, aby zbadać ich rolę w fagocytozie i mobilizacji wapnia przy braku innych receptorów Fc gamma. Ludzką Fc gamma RIIIA-alfa (CD16) kotransfekowano z powiązanymi łańcuchami, Fc gamma RIIIA gamma lub zeta. Zaobserwowano, że zarówno gamma jak i zeta indukują sygnał fagocytujący, ale gamma był co najmniej sześciokrotnie skuteczniejszy niż zeta. Konserwatywna substytucja fenyloalaniną jednej z dwóch cytopl...

Hamowanie wzrostu ludzkich komórek raka sutka za pomocą nowej syntetycznej progestyny obejmuje indukcję transformującego czynnika wzrostu beta.

Ostatnie prace eksperymentalne pozwoliły zidentyfikować nowe wewnątrzkomórkowe miejsce wiązania syntetycznej progestyny, Gestodene, która wydaje się być jedyną ekspresją w komórkach ludzkiego raka sutka. Wykazano tutaj, że gestoden hamuje wzrost ludzkich komórek raka sutka w sposób zależny od dawki, ale nie ma wpływu na komórki raka endometrium reagujące na gospodarkę hormonalną. Gestodene wywołał 90-krotny wzrost sekrecji transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) przez ludzkie komórki raka sutka T47D. Inne syntetyczne progestyny nie miały wpływu, co wskazuje, że w tej indukcji pośredniczy nowe m...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki poziom Ca ++, ale fragmenty karboksylowe zawierały znaczn...

Interferon-alfa przywraca niedobór ekspresji antygenu-3 limfocytowej funkcji limfocytów przez przewlekłe komórki progenitorowe białaczki szpikowej.

Komórki krwiotwórcze ze złośliwego klonu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) utrzymują i rozwijają proliferacyjną przewagę nad normalnymi komórkami hematopoetycznymi w szpiku kostnym. Ta korzyść jest często łagodzona lub odwracana in vivo przez IFN alfa. Opierając się na wcześniejszych badaniach sugerujących obniżoną przyczepność komórek progenitorowych CML, zapytaliśmy, czy komórki progenitorowe CML wykazują niedobór ekspresji limfocytowej funkcji limfocytów w funkcji limfocytów antygenu-3 (LFA-3, CD58), która jest zwykle wyrażana na hematopoetycznych komórkach progenitorowych. Komórki progeni...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że hamowanie lub nieobecność mieloperoksydazy powoduje zwięks...

Charakterystyka dwóch populacji ludzkich limfocytów posiadających łatwo wykrywalną immunoglobulinę powierzchniową.

Dwie odrębne populacje limfocytów, z których każda zawierała łatwo wykrywalną powierzchnię immunoglobuliny, wykryto w ludzkiej krwi obwodowej. Pierwsze, komórki B, mają determinanty powierzchni, które są stabilne w 37 ° C, ale są usuwane przez pronazę i regenerują się w hodowli. Komórki są przylegające do nylonu i mają receptor dla C3, a badania z jednostkową sedymentacją grawitacyjną wskazują, że są to głównie małe limfocyty. Komórki B zawierają 9,5% całkowitej liczby limfocytów, przy prawidłowym zakresie od 3 do 16%. Ponieważ wielu lub więcej limfocytów nie ma wbudowanych w błonę determinan...

Reaktywność na antygeny mielinowe w stwardnieniu rozsianym. Limfocyty krwi obwodowej odpowiadają głównie na glikoproteinę mielinową oligodendrocytu.

Chociaż odpowiedzi limfocytów T na ilościowo duże białka mielinowe, podstawowe białko mieliny (MBP) i białko proteolipidowe (PLP), prawdopodobnie będą miały znaczenie w przebiegu stwardnienia rozsianego (MS), komórkowe odpowiedzi autoimmunologiczne na inne antygeny mielinowe, w szczególności ilościowo niewielkie antygeny mielinowe, takie jak glikoproteina związana z mieliną (MAG) i specyficzna dla centralnego układu nerwowego glikoproteina mieliny oligodendrocytów (MOG), mogą również odgrywać dominującą rolę w inicjacji lub progresji choroby. Wysoce oczyszczone antygeny mielinowe zostały użyte w tym badan...

Modulacja proliferacji keratynocytów in vitro za pomocą endogennej syntezy prostaglandyn.

Aby zrozumieć związek między proliferacją naskórka a jego metabolizmem kwasu arachidonowego, badaliśmy ludzkie keratynocyty hodowane in vitro w konfluentnych lub niepłynnych gęstościach. Hodowle keratynocytów inkubowano z syntetyzowaną [14C] kwasem arachidonowym prostaglandyną (PG) E2 PGD2, PGF2 alfa i małymi ilościami 6-keto-F1 alfa. Niekonfluentne hodowle zsyntetyzowały czterokrotnie więcej PGE2 niż konfluentne kultury. Po zbadaniu proliferacji przy użyciu inkorporacji [3H] tymidyny do DNA stwierdzono, że tej zwiększonej syntezie PGE2 towarzyszyło czterokrotne zwiększenie szybkości proliferacji. Gdy synteza...

Ludzkie białko wiążące granulki / pyłek. Rozpoznanie i identyfikacja jako transferyna.

Stwierdzono, że normalna ludzka surowica zawiera stabilne termicznie białko, które promuje wiązanie granulocytów do pyłku trawy tymotki (granulocytów / białek wiążących pyłki [GPBP]). GPBP oczyszczono metodą filtracji żelowej, chromatografii anionowymiennej i chromatografii powinowactwa. Praktycznie cała aktywność wiązania granulocytów / pyłków była związana z białkiem beta-1 o masie cząsteczkowej około 77000D i punkcie izoelektrycznym pomiędzy 5,5 i 6,1. Za pomocą immunoelektroforezy i elektroforezy na żelu poliakryloamidowym z dodecylosiarczanem sodu, białko zidentyfikowano jako transferynę. Monospe...

Czynnik natriuretyczny w surowicy pacjentów z przewlekłą mocznicą

Surowice od osób chronicznie moczonych i zdrowych poddano filtracji żelowej Sephadex G-25 i tę samą frakcję obu podawano w infuzji szczurom ze zmniejszoną populacją nefronów w celu określenia wpływu na wydalanie sodu. Szybkość wydalania sodu i frakcjonowane wydalanie sodu wzrosły nieznacznie wraz z normalnymi frakcjami; ale wzrost obu parametrów funkcjonalnych wytwarzanych przez frakcje mocznicowe był znacznie i znacznie większy. Natriurezy nie można wytłumaczyć powiązanymi zmianami w szybkości filtracji kłębuszkowej (GFR), klirensem para-aminohipuranu (PAH), frakcją filtracyjną, hematokrytem lub ciśnienie...

Mutacja punktowa w bogatym w leucynę powtórzeniu glikoproteiny płytkowej Ib alfa skutkującej zespołem Bernarda-Souliera.

Bogate w leucyny powtórzenia są konserwatywnym motywem strukturalnym o jeszcze nieokreślonej wadze, występującym w grupie białek różnych gatunków. Należą do nich cztery składniki ludzkiego kompleksu glikoproteiny płytkowej Ib-IX-V, receptora błonowego, który pełni podstawową funkcję w trombogennej funkcji płytek przez interakcję z białkiem adhezyjnym, czynnikiem von Willebranda. Stwierdziliśmy, że podstawienie pojedynczego aminokwasu (Ala156 -> Val) w jednym z sześciu powtórzeń bogatych w leucynę w podjednostce alfa glikoproteiny Ib prowadzi do wariantowej postaci wrodzonego zaburzenia krwawienia, zesp...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki Kupffera; komórki kory nadnerczy w zona fasciculata i zona reticularis; komórki rdzeniastego nadnercz...

Spontaniczna ekspresja genu c-sis i uwalnianie pochodzącej z płytki krwi cząsteczki podobnej do czynnika wzrostu przez ludzkie pęcherzykowe makrofagi.

Makrofagi pęcherzykowe od zdrowych osób i pacjentów z śródmiąższowymi chorobami płuc spontanicznie eksprymowały mRNA o 4,2 kb, komplementarne do genu c-sis, protoonkogenu kodującego jeden z łańcuchów płytkowego czynnika wzrostu (PDGF). Równocześnie komórki te uwalniały mediator o właściwościach PDGF, w tym: czynnik chemotaktyczny dla komórek mięśni gładkich, których aktywność była odporna na ciepło i kwas, ale wrażliwa na redukcję; mitogenna (kompetencja) aktywność fibroblastów; zdolność do konkurowania z PDGF o jego receptor; i strącone przez przeciwciało anty-PDGF. Podczas gdy monocyty krwi ...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania były wyższe, ale stały się niezwiązane ze stężeniami w oso...

Ludzka rekombinowana erytropoetyna sprzyja różnicowaniu mysich megakariocytów in vitro.

Aby określić, czy erytropoetyna wpływa na megakariocytopoezę, zmierzono aktywność acetylocholinoesterazy (AchE), markera mysiej linii megakariocytarnej, po dodaniu ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny do hodowli mysich szpiku kostnego bez surowicy. Erytropoetyna znacznie zwiększyła aktywność AchE. Ponadto, gdy hormon został dodany do hodowli bez surowicy 426 izolowanych pojedynczych megakariocytów pochodzących z kolonii megakariocytowych, erytropoetyna indukowała znaczny wzrost średnic tych komórek. Z analizy bayesowskiej prawdopodobieństwa, że niektóre megakariocyty wzrosły w zawartości DNA podczas okresu hod...

Pomiar szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji w kanaliku proksymalnym nerki królika.

Przeprowadzono badania mikropunktury u królika w celu określenia szybkości filtracji nefronu i bezwzględnej reabsorpcji płynu w kanaliku proksymalnym w celu porównania tej ostatniej wartości z danymi uzyskanymi za pomocą techniki mikroperfuzji in vitro. Badano białe króliki nowozelandzkie o wadze 2-2,8 kg. Szybkość filtracji Nephron wynosiła 21 nl / min (n równe 48), a całkowita reabsorpcja wzdłuż długości dostępnej części proksymalnego kanalików zwojowych wynosiła 10,3 nl / min. Skorygowanie tej wartości dla długości rurki powoduje reabsorpcję płynu o wartości około 1,9 nl / mm na minutę. Z uwagi na...

Homozygotyczna 4,1 (-) dziedziczna eliptocytoza związana z mutacją punktową w dalszym kodonie inicjacyjnym genu białka 4.1.

Przebadaliśmy 43-letniego pacjenta z Hiszpanii z homozygotyczną, 4.1 (-) dziedziczną eliptocytozą. W krwinkach czerwonych brakowało jakiejkolwiek formy białka 4.1. Spektyna i aktyna były nieznacznie, ale znacznie zmniejszone. Zmiany pojawiły się na poziomie białek 4.5 i 4.9. Glikoporfina C uległa znacznemu zmniejszeniu. Nieprawidłowy allel był związany z haplotypem - ++ (Pvu II, Bgl II, Bgl II, Pvu II, Pvu II). mRNA 4.1 (-) miał pozornie normalny rozmiar, ale zmniejszył się o około dwie trzecie. Ponieważ nieprawidłowy fenotyp dotyczy czerwonej komórki, zsekwencjonowaliśmy regiony 4.1 cDNA, które wydają się ...

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary spektrofluorometryczne połączone z frakcjonowaniem i syntezami biochemicznymi wykazały, że w proto...

Hemoliza mysich erytrocytów przez feripsrotoporfirynę IX i chlorochinę. Implikacje chemioterapeutyczne.

Inkubacja 0,5% zawiesiny przemytych normalnych erytrocytów myszy feroksrotoporfiryną IX (FP) przez 2,5 godziny w 37 ° C i pH 7,4 powoduje wystarczające uszkodzenie błony w celu wywołania hemolizy. Po sigmoidalnej krzywej dawka-odpowiedź następuje 50% hemolizy wytwarzanej przez 4 mikroM FP. Całkowita hemoliza jest wytwarzana przez 6 mikroM FP. Proces hemolityczny składa się z co najmniej dwóch faz: fazy opóźnienia około 45 minut, podczas której występuje niewielka hemoliza, oraz fazy charakteryzującej się szybką hemolizą. Chlorochina, która wiąże się ściśle z FP, wzmacnia efekt FP poprzez eliminację fazy ...

Stężenie reduktazy NADH-cytochromu b5 w erytrocytach osób zdrowych i methemoglobinemicznych zmierzono za pomocą ilościowego testu radioimmunoblottingu.

Aktywność reduktazy NADH-cytochromu b5 (reduktazy NADH-methemoglobiny) jest ogólnie zmniejszona w krwinkach czerwonych pacjentów z recesywną dziedziczną methemoglobinemią. Aby określić, czy ta niższa aktywność wynika z obniżonego stężenia enzymu o normalnych właściwościach katalitycznych, czy z obniżonej aktywności enzymu obecnego w normalnym stężeniu, zmierzono stężenia reduktazy erytrocytów za pomocą ilościowej metody radioimmunoblottingu, stosując oczyszczone przez powinowactwo przeciwciała poliklonalne przeciw wątrobie szczurzej reduktaza mikrosomalna jako sonda. U pięciu pacjentów z "łagod...

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono co 10 min przez 24 h zarówno podczas infuzji roztworu soli fizjologicznej, jak i rhIGF-I przy uży...

Brak glikoproteiny P m-1a u myszy wpływa na rozmieszczenie w tkankach i farmakokinetykę deksametazonu, digoksyny i cyklosporyny A.

Wcześniej wykazaliśmy, że brak mysiej mdr1a (zwanej także mdr3) P-glikoproteiną u myszy "knockout" mdr1a (- / -) ma głęboki wpływ na rozmieszczenie w tkankach i eliminację winblastyny i iwermektyny, a zatem na toksyczność te związki. Pokazujemy tutaj, że mysio mdr1a i ludzka glikoproteina P MDR1 aktywnie transportują ivermectin, deksametazon, digoksynę i cyklosporynę A i, w mniejszym stopniu, morfinę przez spolaryzowaną warstwę komórek nabłonka nerki in vitro. Wstrzyknięcie tych radioznakowanych leków myszom mdr1a (- / -) i myszom typu dzikiego zaowocowało znacznie (20 do 50 razy) wyższymi pozioma...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z autosomalnym recesywnym dziedziczeniem choroby. Tę samą mutację wykr...