Badanie wad wydalniczych wątroby w niezbędnym niedoborze kwasów tłuszczowych. Ich możliwy związek z genezą cholesterolowych kamieni żółciowych.

Samce chomików otrzymywały normalną i niezbędną dietę kwasów tłuszczowych (EFA) przez co najmniej 12 tygodni przed kaniulacją przewodów żółciowych. W przypadku fosforanu [32P] synteza wątrobowa lecytyny była podobna, ale wydalanie z żółcią nowo zsyntetyzowanej lecytyny było istotnie zmniejszone u pacjentów z niedoborem EFA w porównaniu z normalnymi chomikami. Hepatyczna dawka dożylnie podawanego taurocholanu (TC) i taurochenodeoksycholanu (TCDC) była podobna w obu grupach zwierząt. Jednakże wydalanie z żółcią dożylnie podawanych wlewów było istotnie zmniejszone u chomików z niedobor...

Związek zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek z przepuszczalnością wody w ropie pęcherza moczowego leczonej wazopresyną.

Wcześniej wykazano, że przy mikroskopii elektronowej z zamrożonym pękaniem wazopresyna indukuje specyficzne zmiany strukturalne błony śluzowej komórek ziarnistych z pęcherza moczowego w zależności od dawki. Zmiany te składają się z zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek i są obserwowane zarówno w obecności, jak i przy braku gradientu osmotycznego. Zbadano wpływ metoheksytetu, selektywnego inhibitora przepływu wody stymulowanego wazopresyną, oraz wpływu floretryny, selektywnego inhibitora przepuszczalności mocznika na strukturę błony komórkowej ziarniaka ziarnistego. Methoheksitalne lecz...

Niedokrwienna utrata nabłonkowej biegunowości. Rola ścisłego skrzyżowania.

W proksymalnych komórkach kanalików wiadomo, że niedokrwienie powoduje redystrybucję lipidów w okolicy wierzchołkowej i boczno-bocznej specyficznych dla domeny i białek do alternatywnej domeny błony powierzchniowej. Ponieważ ścisłe połączenia są wymagane do utrzymania polaryzacji błony powierzchniowej, badano wpływ niedokrwienia na szczelność integralną połączenia. Mikroperfuzja in vivo wczesnych pętli proksymalnych kanalików z czerwienią rutenu (0,2%) w aldehydem glutarowym (2%) została wykorzystana do uzyskania selektywnego dostępu i zarysowania szczytowej błony powierzchniowej. W warunk...

Przewlekła choroba ziarniniakowa spowodowana defektem czynnika cytozolowego wymaganego do aktywacji oksydazy fosforanu dinukleotydu nikotynamidoadeninowego.

Enzym wytwarzający nadtlenki ludzkich neutrofili, oksydazę NADPH, występuje w stanie uśpienia w niestymulowanych neutrofilach. Można go przekształcić do postaci aktywnej w układzie bezkomórkowym, jeśli zarówno błona komórkowa, jak i frakcje cytosolu są inkubowane razem w obecności kwasu arachidonowego. System ten wykorzystano do określenia charakteru defektu biochemicznego u siedmiu pacjentów z autosomalną recesywną, cytochromową b-dodatnią postacią przewlekłej choroby ziarniniakowatej (CGD). U każdego pacjenta stwierdzono ciężki niedobór czynnika cytozolowego. Wadliwa aktywność nie był...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Ekspresja czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego nie sprzyja transformacji, ale zapewnia przewagę wzrostu in vivo komórkom jajowym chomika chińskiego.

Naczyniowy śródbłonkowy czynnik wzrostu (VEGF) jest mitogenem o specyficzności względem komórek śródbłonka in vitro i induktorem angiogennym in vivo. Testowaliśmy hipotezę, że VEGF może nadawać komórkom ekspresję wzrostu in vivo. Dihydrofolatereductase - komórki jajnika chomika chińskiego transfekowano wektorami ekspresyjnymi, które kierują konstytutywną syntezą VEGF. Ani ekspresja, ani egzogenne podawanie VEGF nie stymulowało zależnego od zakotwiczenia lub niezależnego od zakotwiczenia wzrostu komórek jajnika chomika chińskiego in vitro. Jednak klony eksprymujące VEGF, w przeciwieństwie...

Hamowanie proliferacji komórek mięśni gładkich u uszkodzonych tętnic szczura. Interakcje heparyny z podstawowym czynnikiem wzrostu fibroblastów.

Heparyna hamuje proliferację komórek mięśni gładkich (SMC) po urazie tętnic za pomocą mechanizmów, które nie zostały jeszcze zdefiniowane. Ponieważ w inicjacji proliferacji SMC pośredniczy podstawowy czynnik wzrostu fibroblastów (bFGF), badaliśmy możliwość, że heparyna hamuje proliferację SMC przez zastąpienie bFGF ze ściany tętnicy. Stosując model tętnicy szyjnej z uszkodzeniem tętnicy szyjnej, wykazujemy, że wstrzyknięcie heparyny w bolusie powoduje wyczerpanie ściany tętnicy zarówno podawanego ogólnoustrojowo bFGF, jak i endogennego bFGF. Heparyna nie zmniejsza jednak zawartości bF...

Modulacja proliferacji keratynocytów in vitro za pomocą endogennej syntezy prostaglandyn.

Aby zrozumieć związek między proliferacją naskórka a jego metabolizmem kwasu arachidonowego, badaliśmy ludzkie keratynocyty hodowane in vitro w konfluentnych lub niepłynnych gęstościach. Hodowle keratynocytów inkubowano z syntetyzowaną [14C] kwasem arachidonowym prostaglandyną (PG) E2 PGD2, PGF2 alfa i małymi ilościami 6-keto-F1 alfa. Niekonfluentne hodowle zsyntetyzowały czterokrotnie więcej PGE2 niż konfluentne kultury. Po zbadaniu proliferacji przy użyciu inkorporacji [3H] tymidyny do DNA stwierdzono, że tej zwiększonej syntezie PGE2 towarzyszyło czterokrotne zwiększenie szybkości prolifera...

Rekombinowana alfa 1-antytrypsyna Pittsburgh (Met 358 ---- Arg) jest silnym inhibitorem kallikreiny w osoczu i aktywowanego fragmentu czynnika XII.

W normalnym osoczu inhibitor proteazy serynowej alfa 1-antytrypsyna (alfa 1-AT) odgrywa niewielką lub żadną rolę w kontrolowaniu kallikreiny osoczowej lub aktywowanego fragmentu czynnika XII (czynnik XIIf), funkcja ta jest wykonywana przez inhibitor Cl. Niedawno opisano wariant alfa 1-AT z mutacją Met ---- Arg w reaktywnej reszcie środkowej P1 (pozycja 358), która zmieniła swoistość hamowania z specyficznej dla Met lub Val proteazy neutrofili proteolitycznej do trombiny, Proteaza specyficzna dla Arg. Badaliśmy hamowanie kallikreiny osoczowej i czynnika XIIf, obydwu enzymów specyficznych wobec Arg, z reko...

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu w pętli Henle. ADX hamował także reabsorpcję potasu w pętli Henle. Zarówno dek...

Kwaśne poliaminokwasy hamują ludzką toksyczność zasadowego białka granulocytów eozynofilowych. Dowód na rolę funkcjonalną ProMBP.

Eozynofilowy główny białko granulki (MBP), silna toksyna dla robaków pasożytniczych i komórek ssaków in vitro, jest pojedynczym łańcuchem polipeptydowym bogatym w argininę. MBP zostało zlokalizowane na uszkodzonych robakach i tkankach w chorobach nadwrażliwości, w tym astmie oskrzelowej. CDNA MBP wskazuje, że MBP ulega translacji jako lekko kwasowa preproproteina z kwaśnym propartem. Aby przetestować hipotezę, że kwasowa część pro proBBP hamuje toksyczność dojrzałego MBP, kwaśne poliaminokwasy (aa) zostały użyte jako antagoniści toksyczności MBP do komórek K562 i nabłonka tchawicy świ...

Nieinwazyjna metoda pomiaru wychwytu glukozy splanchnic po doustnym podaniu glukozy.

Opracowaliśmy nieinwazyjną metodę szacowania wychwytu glukozy splanchnickiej (SGU) u ludzi (doustna technika pomiaru poziomu glukozy [OG-CLAMP]), która łączy zacisk hiperinsulinowy z doustnym obciążeniem glukozą (doustny test tolerancji glukozy). Zatwierdziliśmy tę metodę u 12 osób bez cukrzycy stosujących cewnikowanie żył wątrobowych (HVC) podczas doustnego testu tolerancji glukozy. Podczas HVC splanchnicyjny przepływ krwi wzrósł z 1395 +/- 64 do 1935 +/- 109 ml / min, powracając do wartości wyjściowych po 180 minutach i stanowił 45 +/- 7% SGU w chudym i 19 +/- 5% w osoby otyłe (P <0,05)...

Przetwarzanie kompleksów immunologicznych u pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym. Badania obrazowania i oczyszczania in vivo.

Nieprawidłowe przetwarzanie kompleksów immunologicznych (IC) może być ważne w patogenezie układowego tocznia rumieniowatego (SLE). Klirens dużego rozpuszczalnego IC (zawierającego antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) / anty-HBsAg) znakowanego 123I zbadano u 12 zdrowych osób i 10 pacjentów ze SLE. Lokalizację IC analizowano za pomocą statycznej i dynamicznej scyntygrafii gamma. Początkowy klirens z krwi był szybszy u pacjentów (mediana t1 / 2 = 2,15 min) niż u zdrowych (mediana t1 / 2 = 5,15 min) z powodu szybszego wychwytu w wątrobie. Jednak w grupie SLE, do 12% kompleksó...

Monoklonalne wydzielanie autoprzeciwciał przez ludzkie hybrydomy. Wybór hybryd za pomocą konwencjonalnych i nowatorskich technik.

Komórki hybrydoma wydzielające autoprzeciwciała były wytwarzane przez fuzję komórek somatycznych limfocytów B od pacjenta z układowym toczniem rumieniowatym z dwoma różnymi liniami ludzkiego szpiczaka. Selekcję hybryd utworzonych z jednej z tych linii komórkowych przeprowadzono przy użyciu pożywki hodowlanej zawierającej aminopterynę, ponieważ ta linia komórkowa wykazywała niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyna-guanina (HGPRT). Druga linia szpiczaka nie wykazywała niedoboru HGPRT, lecz była leczona węglanem dietylu, który zapewniał śmierć nieskondensowanych komórek szpiczaka. Ta n...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/- 1,1 mM) i przedramieniu (7,4 +/- 1,4) mM) były zgodne z Ks określonymi in vitro d...

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-beta 1 i TGF-beta 2 zastosowano do wykazania, że ...

Wykazanie obecności kwasu tuberkulostearynowego w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc przez monitorowanie wybranych jonów.

Wybrane monitorowanie jonów zastosowano do wykrycia kwasu tuberkulostearynowego (kwasu 10-metyloktadekanowego) w plwocinie pacjentów z gruźlicą płuc. Próbki autoklawowano, liofilizowano, ekstrahowano i metanolizowano przed poddaniem chromatografii cienkowarstwowej i wstrzyknięto do chromatografu gazowego / spektrometru masowego. Kwas tuberkulostearynowy można było wykryć w pięciu z sześciu próbek prątków gruźlicy zawierających szybkie pręciki wykrywalne za pomocą mikroskopii świetlnej barwionych barwników Ziehl-Neelsena. Po tym jak próbki plwociny były hodowane przez pięć dni na pożywce Lö...

Wadliwa chemotaksja granulocytów w zespole Chediak-Higashi

Badania in vivo i in vitro chemotaksji granulocytów przeprowadzono u trzech pacjentów z zespołem Chediak-Higashi. Okna rebuckiej skóry wykazywały zmniejszoną akumulację leukocytów w miejscu zapalnym. Badania w komorach Boydena udokumentowały defekt komórkowy w chemotaksji granulocytów. Odpowiedź chemotaktyczna komórek Chediak-Higashi za pomocą tej techniki wynosiła około 40% wartości normalnej i była konsekwentnie zmniejszana przy użyciu kilku różnych bodźców chemotaktycznych. Ten deficyt został powiększony przez skrócenie czasu inkubacji komory lub zmniejszenie wielkości porów filtra mik...

Rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytowo-makrofagowe stymuluje dojrzałą ludzką funkcję neutrofili i eozynofili in vitro, ekspresję receptora powierzchniowego i przeżycie.

Oczyszczony rekombinowany ludzki czynnik stymulujący kolonie granulocytów i makrofagów (rH GM-CSF) był silnym stymulatorem dojrzałych ludzkich eozynofili i neutrofili. Oczyszczony rH GM-CSF wzmagał aktywność cytotoksyczną neutrofili i eozynofili przeciw celom pokrytym przeciwciałem, stymulował fagocytozę dezaktywowanych w surowicy drożdży przez oba typy komórek w sposób zależny od dawki i stymulował jodowanie w obecności neutrofili w obecności zymosanu. Dodatkowo, rH GM-CSF wzmacniało-stymulowaną degranulację uprzednio traktowanych neutrofilów cytochalazyną B (FMLP) i stymulowaną przez FMLP...

Modelowanie kliniczne szczepień komórek T przeciwko chorobom autoimmunologicznym u szczurów. Wybór specyficznych dla antygenu komórek T przy użyciu mitogenu.

Skuteczne szczepienie komórek T przeciwko eksperymentalnym chorobom autoimmunologicznym obejmuje leczenie aktywowanymi, autoimmunologicznymi limfocytami T. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu sprawdzenia, czy komórki T specyficzne wobec antygenu obecne w niskiej częstotliwości mogą być wybrane in vitro bez użycia specyficznego antygenu. Szczurzym modele adiuwantowego zapalenia stawów i eksperymentalne autoimmunologiczne zapalenie mózgu i rdzenia poddano badaniu przy użyciu testów proliferacji i technik ograniczania rozcieńczania w celu ilościowego określenia zmian reaktywności heterogennej populac...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zasadniczo więcej aktywności chemotaktycz...

Nadekspresja ludzkich receptorów lipoprotein o niskiej gęstości prowadzi do przyspieszonego katabolizmu Lp (a) lipoproteiny u myszy transgenicznych.

Lp (a) oczyszczona lipoproteina z ludzkiego osocza związanego z wysokim powinowactwem do wyizolowanych receptorów bydlęcego LDL na blotach nitrocelulozowych i w teście w fazie stałej. Lp (a) konkurowało również z 125I-LDL o wiązanie z ludzkimi receptorami LDL w nietkniętych fibroblastach. Wiązanie doprowadziło do wychwytu komórkowego Lp (a) z późniejszą stymulacją estryfikacji cholesterolu. Po dożylnym wstrzyknięciu ludzkie Lp (a) powoli usunięto z osocza normalnych myszy. Klirens był znacznie przyspieszony u myszy transgenicznych, które wyrażały duże ilości receptorów LDL. Wnioskujemy, ż...

Strukturalna tożsamość Bence Jonesa i amyloidowych białek fibrylarnych u pacjenta z dyslipią i amyloidozą w komórkach plazmatycznych

Określono częściową sekwencję aminokwasową białka włókienek amyloidu wyizolowanego z jelita cienkiego pacjenta z dyskrasją komórek plazmatycznych i związaną amyloidozą i porównano z sekwencją białka Bence Jones wyizolowanego z moczu tego samego pacjenta. Identyczne sekwencje zaobserwowano dla 27 reszt aminokwasowych, które można porównać. C-końcowy peptyd tryptyczny białka amyloidu był identyczny z białkiem Bence'a Jonesa. Pozorne masy cząsteczkowe i skład aminokwasowy Bence Jones i białka amyloidu były podobne. Wydaje się zatem, że dominującym białkiem obecnym w złogach amyloid...

Rekombinowana interleukina 2 i interferon gamma działają synergistycznie na różnych etapach końcowego dojrzewania ludzkich komórek B in vitro.

Zbadano wpływ rekombinowanej interleukiny 2 (IL-2) na różnicowanie in vitro ludzkich migdałkowych komórek B, które nie były wstępnie inkubowane ze Staphylococcus aureus Cowan I lub z anty-ludzką IgM. Wykazano, że IL-2 indukuje wytwarzanie komórek zawierających Ig w sposób zależny od dawki od 2,5 do 2500 U IL-2 / ml. Odwrotnie, ilości Ig wydzielane w supernatancie hodowli stwierdzono w większości eksperymentów do piku przy 25 U / ml. Zbadano możliwą obecność w hodowlach stymulowanych IL-2 komórek zdolnych do syntezy Ig, ale nie wydzielających Ig, które wytworzyli. Spośród wielu przetestowan...

Regulacja aktywności enzymu glikolitycznego podczas przewlekłego niedotlenienia poprzez zmiany zawartości enzymu ograniczającego szybkość. Zastosowanie przeciwciał monoklonalnych do ilościowego oznaczania zmian zawartości kinazy pirogronianowej.

Monoklonalne przeciwciała przygotowano wobec kinazy pirogronianowej (PyKi, ATP: fosfotransferaza pirogronianowa, EC 2.7.1.40) i stosowano do ilościowego oznaczania zawartości PyKi w komórkach płuc L2 i fibroblastach WI-38 hodowanych w warunkach niedotlenienia i normotoksyczności. Po 96 h hodowli hipoksycznej aktywność PyKi była znacznie zwiększona w obu typach komórek (L2: normoksia [Po2 = 142 torr], 0,11 +/- 0,01 [SD], niedotlenienie [Po2 = 14 torr], 0,25 +/- 0,04 U / mikrogram DNA, P <0,01). Zawartość PyKi wzrosła proporcjonalnie w obu liniach komórkowych (L2: normoksia, 0,44 +/- 0,13, niedotleni...

Hamowanie przez ludzką trombomodulinę wywołaną przez czynnik Xa cięcie protrombiny.

Ludzka trombomodulina znacząco hamowała szybkość przekształcania protrombiny w trombinę przez czynnik Xa w obecności fosfolipidu lub płytek krwi, wapnia i czynnika Va. Elektroforeza siarczanu sodu w żelu poliakryloamidowym dodecylosiarczanu aktywacji protrombiny 125I ujawniła, że trombomodulina zmniejszała szybkość aktywacji protrombiny, ale nie zmienia schematu dekoltu. Hamowanie zostało odwrócone przez włączenie wysoce swoistego króliczego przeciwciała antytrombomoduliny. W przypadku zastąpienia trombomoduliny przez hirudynę, tempo wytwarzania trombiny nie zmniejszyło się, wyłączając mo...

Wykorzystanie nadtlenku wodoru w leukocytach z niedoborem mieloperoksydazy: możliwy mikrobiologiczny mechanizm kontrolny

Wywołane fagocytozą mrówczan i oksydacja glukozy C-1 przez leukocyty polimorfojądrowe pacjenta z dziedzicznym niedoborem mieloperoksydazy były znacznie większe niż normalnie. Dodanie katalazy do zawiesiny leukocytów było wymagane dla optymalnego utleniania mrówczanu. Azydek i cyjanek zwiększają utlenianie C-1 glukozy przez normalne leukocyty, ale mają niewielki lub żaden wpływ na leukocyty z niedoborem mieloperoksydazy, co sugeruje, że te środki normalnie stymulują utlenianie C-1 glukozy, częściowo, przez hamowanie mieloperoksydazy. Sugeruje się, że hamowanie lub nieobecność mieloperoksydazy ...

Mutacja mutacji w genie białka przenoszącego ester cholesterolu z możliwymi dominującymi wpływami na lipoproteiny o wysokiej gęstości w osoczu.

HDL w osoczu jest ujemnym czynnikiem ryzyka miażdżycy. Białko transferowe estrów cholesterylowych (CETP, 476 aminokwasów) przenosi ester cholesterylowy z HDL na inne lipoproteiny. Pacjenci z homozygotycznym niedoborem CETP powodowanym przez defekt splicingu genu znacznie zwiększyli HDL; jednak heterozygoty mają jedynie łagodny wzrost HDL. Opisujemy dwa probandy z mutacją missense CETP (442 D: G). Chociaż są heterozygotyczne, mają trzykrotny wzrost stężenia HDL i znacznie zmniejszają masę i aktywność CETP w osoczu, co sugeruje, że mutacja ma dominujący wpływ na CETP i HDL in vivo. Komórkowa eksp...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfosforanu adenozyny nie wpływał stan inot...

Izodomia chromosomu 6 u noworodka z kwasicą metylmalonową i agenezą trzustkowych komórek beta powodujących cukrzycę.

Isodisomy (ID) to genetyczna anomalia zdefiniowana jako dziedziczenie dwóch kopii tego samego materiału genetycznego od jednego rodzica. ID u potomstwa jest rzadką przyczyną recesywnych chorób genetycznych poprzez dziedziczenie dwóch kopii zmutowanego genu od jednego rodzica nośnego. Badaliśmy noworodka z mut (o) kwasem metylomalonowym i zupełnym brakiem komórek beta produkujących insulinę w poza normalnie wyglądających wysepkach trzustkowych, powodujących cukrzycę insulinozależną. Pacjent zmarł 2 tygodnie po urodzeniu. Serotypowanie antygenów HLA, typowanie DNA loci HLA-B i HLA klasy II, badanie...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy stosunku molowym C9: C8 wynoszącym 2,8: 1, przy którym utworzyło się około 9000 p...

Hybrydomy wytwarzające autoprzeciwciało anty-DNA normalnego ludzkiego pochodzenia limfocytowego.

Fuzja linii komórkowej ludzkiego szpiczaka GM 4672 i migdałkowych komórek migdałkowych od zdrowego dawcy dała 13 pierwotnych hybrydom, które wytworzyły przeciwciała przeciwko jednoniciowemu DNA (ssDNA) IgM, jak określono w oznaczeniu immunoenzymatycznym. Dziewięć z tych pierwotnych hybrydom zostało sklonowanych i uzyskano w sumie 34 klony. Supernatanty tych sklonowanych hybrydom testowano pod kątem wiązania do ssDNA, natywnego DNA, RNA, supernatantowego DNA o niskiej masie cząsteczkowej, poli (polioksybuananylu) - poli (oksydopirydyny), soli sodowej polioksyetylacji tymidylu i kardiolipiny. Supernatan...

Moczowe wydzielanie peptydów elastynowych zawierających desmozynę po wstrzyknięciu do wewnątrzracryplowym elastazy u chomików

Wstrzyknięcie do tchawicy elastazy trzustkowej powoduje ostrą utratę elastyny z płuc chomików i rozwój rozedmy płuc. Do pomiaru ilości elastyny wykorzystaliśmy pomiary unikalnych kowalencyjnych, krzyżujących się aminokwasów z elastyny, desmozyny i izodesmozyny. Bezpośrednie pomiary na płucach oszacowały średnią utratę elastyny o 57% po iniekcji elastazy. Produkty rozpadu elastyny oznaczono również ilościowo w moczu i kale po wstrzyknięciu. Średnio 8,8 nmola desmozyny odzyskano z moczu każdego chomika. Ta ilość reprezentowała desmozyny z 61% elastyny utraconej z płuc. Desmozyna i izodesmo...

Czynnik tkankowy jest głównym bodźcem do tworzenia roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego u królików.

Zbadaliśmy możliwe mechanizmy lokalnej inicjacji koagulacji w tworzeniu roślinności w zapaleniu wsierdzia enterokokowego za pomocą modelu królika. Aktywację kontaktową i ekspresję czynnika tkankowego przez świeżo wycięte zastawki aortowe oceniano za pomocą testów opracowanych do użycia z hodowanymi komórkami. Samemu bakteriom brakowało aktywności prokoagulacyjnej i nie występowała kontaktowa aktywacja plazmy przez wycięte zastawki. Zakażone 4-d, ale nie kontrolujące zawory wykazywały istotną aktywność czynnika tkankowego (231 +/- 17 mU vs. 51 +/- 7 SE), które nie korelowały z liczbą bak...

Poziomy we krwi i szybkość wytwarzania 17-hydroksypregnenolonu u człowieka

Opracowano wiarygodny test radio-ligand do pomiaru 17-hydroksypregnenolonu w osoczu krwi obwodowej człowieka. Średnie stężenie 17-hydroksypregnenolonu w osoczu u mężczyzn wynosiło 1,9 ?g / ml; a u kobiet 3,5 miligrama / ml. Te środki nie różniły się znacząco od siebie, a poziomy były takie same w fazie pęcherzykowej i lutealnej cyklu miesiączkowego. U kobiet kora nadnerczy była źródłem 17-hydroksypregnenolonu; u mężczyzn 40% zostało wytworzone przez jądra. Ponieważ wskaźnik klirensu metabolicznego wynosił około 2000 litrów / 24 godziny, oszacowania szybkości produkcji wynosiły 4-7 mg /...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. Gen dla łańcucha a czynnika XIII zosta...

Badania nad lipolizą w ludzkich komórkach tłuszczowych

Epinefryna stymulowała lipolizę i wychwyt tlenu przez podskórne komórki tłuszczowe człowieka. Gdy glukoza-14C była obecna w pożywce, jej wykorzystanie nie zostało zwiększone przez epinefrynę, chociaż nastąpiło przyspieszenie lipolizy. Insulina nie zmniejszała produkcji kwasów tłuszczowych stymulowanych adrenaliną. Połączenie ludzkiego hormonu wzrostu i kortyzolu stymulowało produkcję kwasów tłuszczowych przez izolowane ludzkie komórki tłuszczowe w mniejszym stopniu niż epinefryna. Gdy ludzki hormon wzrostu lub kortyzol był stosowany pojedynczo lub gdy bydlęcy hormon wzrostu został dodan...

Ocena heterozygotyczności niedoboru alfa-1-antytrypsyny jako czynnika ryzyka w etiologii rozedmy płuc. Fizjologiczne porównanie dorosłych osobników z fenotypem inhibitora proteazy normalnej i heterozygotycznej z losowej populacji.

W przypadku pletyzmograficznych badań mechaniki płuc i pomiaru zdolności dyfuzyjnej płuc, 62 losowo wybranych próbek populacyjnych. Dane uzyskane od 24 osobników o fenotypie heterozygotycznym dla niedoboru alfa-1-antytrypsyny (PiMZ) porównano w grupie wiekowej z danymi od 38 zdrowych (PiM) osobników dopasowanych do płci, wieku i historii palenia. Porównanie wartości średnich według grup wiekowych pod względem objętości płuc, zdolności dyfuzyjnej, odrzutu elastycznego płuc, maksymalnego przepływu wydechowego i występowania zależności częstotliwościowej od zgodności dynamicznej nie wykazało ...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji, z wyjątkiem śluzówki jelita cienkiego, która zawiera Z. Wiązanie anionów prze...

Regulacja in vivo ludzkiej jednojądrzastej leukocytowej reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Badania u osób zdrowych.

Regulację in vivo aktywności mikrosomalnej HMG CoA reduktazy badano w świeżo izolowanych jednojądrzastych leukocytach od 26 zdrowych dorosłych mężczyzn. Aktywność reduktazy wykazywała dzienny rytm i zmniejszała się podczas postu. Aktywność enzymu była również modulowana in vivo przez zmiany w cholesterolu w diecie i w osoczu, co sugeruje istnienie funkcjonalnego systemu regulacji sprzężenia zwrotnego cholesterolu. Pojedynczy posiłek o wysokiej zawartości cholesterolu zmniejszył aktywność reduktazy w ciągu 2 godzin. Ponadto szybkie obniżenie poziomu cholesterolu we krwi za pomocą plazmafer...

Replikacja wirusa Marburg w ludzkich komórkach śródbłonka. Możliwy mechanizm rozwoju wirusowej choroby krwotocznej.

Wirus Marburg i Ebola, członkowie rodziny Filoviridae, powodują ciężką chorobę krwotoczną u ludzi i naczelnych. Choroba jest scharakteryzowana jako infekcja wirusem wirusowym, często powodująca piorunujący wstrząs związany z krwotokiem i śmierć. Wszystkie znane histologiczne i patofizjologiczne parametry choroby nie są wystarczające do wyjaśnienia niszczących objawów. Poprzednie badania sugerowały niespecyficzne niszczenie śródbłonka jako możliwego mechanizmu. Odnośnie ważnych funkcji regulacyjnych śródbłonka (ciśnienie krwi, przeciwzakrzepowa, homeostaza) zbadaliśmy replikację wirusa...

Struktura błony podstawnej kapilar: badanie porównawcze diabetyków i seksualnych atelektycznych karłów

Grupa 32 seksualnych atelektycznych karłów z wyizolowanym niedoborem ludzkiego hormonu wzrostu (HGH) była wcześniej podobna do osób z genetyczną cukrzycą pod względem hiperlipemii, nietolerancji węglowodanów i wzorców wydzielania insuliny. 11 z tych krasnoludów wykonało biopsje igły z mięśnia czworogłowego uda i tkankę utrwaloną pod mikroskopem elektronowym. Grubość błony podstawnej kapilary została zmierzona i porównana z pomiarami uzyskanymi uprzednio u chorych na cukrzycę i osób zdrowych. Pomiary były podobne w kontrolach i krasnoludkach (odpowiednio 1080? 27 A i 1086? 90 A) i znacznie ...

Kompletne sekwencje białkowe regionów zmiennych klonowanych ciężkich i lekkich łańcuchów ludzkiego przeciwciała przeciw cytomegalowirusowi wykazują uderzające podobieństwo do ludzkich monoklonalnych czynników reumatoidalnych z rodziny idiotypów Wa.

Kompletne sekwencje aminokwasów i nukleotydów regionów zmiennych łańcuchów ciężkiego i lekkiego polipeptydu przeciwciała neutralizującego przeciwciało anty-cytomegalowirusowe (CMV) ludzkiej wykazują wyraźną homologię z czynnikami reumatoidalnym IgM (RF) rodziny idiotypów Wa. Przeciwciała przeciw CMV i RF RF mają w zwykłych segmentach genów VKIIIb, JK1 i VHIa, ale wykorzystują różne segmenty genu DH i JH. Przeciwciało anty-CMV nie ma aktywności RF i nie wyraża idiotypu Wa. Wa RF nie mają aktywności anty-CMV. Jednak podzbiór Wa RFs i przeciwciało anty-CMV dzielą kilka idiotypów na polip...

Mózgowe zakażenie komórek śródbłonka u dzieci z ostrą śmiercią odry.

Choroby neurologiczne są ważnymi powikłaniami odry. Rola infekcji wirusem ośrodkowego układu nerwowego oraz droga wnikania wirusa jest niejasna. Pięć sekcji autopsyjnych osób, które zmarły z ostrą ostrą odrą 3-10 dni po wystąpieniu wysypki, zostało przebadanych pod kątem oznak wirusowego zajęcia ośrodkowego układu nerwowego. We wszystkich przypadkach hybrydyzacja in situ i techniki hybrydyzacji in situ RT-PCR wykazały zakażenie komórek śródbłonka. Barwienie immunoperoksydazą przeciwciałem anty-ferrytynowym ujawniło reaktywną mikroglejozę. Te dane sugerują, że komórki śródbłonka w ...

Tkanka i podstawa komórkowa do upośledzenia tworzenia kości w osteomalacji związanej z glinem u świni.

Tworzenie kości jest upośledzone w chorobach kości związanych z aluminium. Obniżenie liczby osteoblastów lub funkcji poszczególnych osteoblastów mogłoby wyjaśnić to odkrycie. Tak więc, ilościową histologię kości i pomiary tworzenia kości przeprowadzono w trzech miejscach szkieletowych u prosiąt, którym podano pozajelitowo glin (Al), 1,5 mg / kg na d, przez 8 tygodni (Al, n = 4) i zwierzętom kontrolnym (C, n = 4). Kość A1 wynosiła 241 +/- 40 mg / kg na suchą masę w Al i 1,6 ? 0,9 w C, P mniej niż 0,001. U wszystkich zwierząt leczonych Al wystąpiła osteomalacja ze wzrostem szerokości szwu...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12; ludzkie TCI...

Dekarboksylaza uroporfiryrenowa: mutacja miejsca splicingowego powoduje delecję eksonu 6 w wielu rodzinach z porfirią cutanea tarda.

Dekarboksylaza uroporfirynogenu (URO-D) jest cytosolowym enzymem hemoselektywnym, który przekształca uroporfirynogen w koproporfirynogen. Defekty w locus dekarboksylazy uroporfirynogenu powodują ludzką chorobę genetyczną, rodzinną porfirię, cutanea tarda. Mutacja miejsca splicingu została znaleziona w rodowodzie z rodzinną porfirią cutanea tarda, która powoduje usunięcie ekson 6 z mRNA. Połączenia intron / ekson po obu stronach eksonu 6 znajdują się pomiędzy kodonami, tak więc powstałe białko jest krótsze niż normalne białko, brakuje tylko aminokwasów kodowanych przez ekson 6. Skrócone bia...

Zwiększona liczba limfocytów T z receptorami antygenu gamma-delta w podgrupie osób z sarkoidozą płucną.

Osoby z sarkoidozą oceniano pod kątem preferencyjnego stosowania limfocytów T z receptorem antygenowym limfocytów T typu delta-dodatniego (+). W porównaniu z normalnymi osobnikami (n = 19), grupa z sarkoidozą miała zwiększoną liczbę limfocytów T CD3 + alfa-ujemnych (-) we krwi (normalna, 58 +/- 12 komórek / mikrolitrów, sarkoida, 192 +/- 45 komórki / mikrolitry, P mniejsze niż 0,05) oraz w nabłonkowym płynie płuc (normalne, 78 14 komórek / mikrolitry, sarkoida, 240 +/- 60 komórek / mikrolitry, P mniejsze niż 0,04) i jednocześnie zwiększona liczba krwi i komórki limfocytów T CD3 + gamma delta...

Brak dowodów na autoimmunologię serologiczną dla białek szoku termicznego wysp trzustkowych w cukrzycy insulinozależnej.

Niedawne badania na myszach z cukrzycą bez zgryzu wykazały, że autoimmunizacyjne niszczenie komórek wysp trzustkowych jest odporne na białko komórek beta reagujące krzyżowo z białkiem szoku cieplnego 65 Mycobacterium tuberculosis (hsp 65). W związku z tym w naszych badaniach oceniano odporność serologiczną na hsp wysp trzustkowych u ludzi z cukrzycą insulinozależną (IDD). Szok cieplny ludzkich komórek wysp trzustkowych in vitro znacząco zwiększył syntezę białek 72 000, 75 000 i 90 000 autoprzeciwciał Mr. No Reaktywnych wobec tych hsp, ani wyrażonych konstytucyjnie białek hsp65 komórek wysp ...

Bezpośrednie uwalnianie fragmentów parathormonu z funkcjonujących gruczołów przytarczyc in vitro.

W celu określenia pochodzenia krążących fragmentów przytarczyc hormonalnych, peptydy hormonalne uwalniane z bydlęcej tkanki przytarczycznej w fizjologicznie reagującym systemie in vitro "perifusion" analizowano za pomocą chromatografii żelowej i specyficznych dla regionu testów radioimmunologicznych. Po ekspozycji na niski poziom Ca ++ tkanka uwalnia duże ilości nienaruszonego hormonu (parathormonu 1-8), a także fragmenty końcowe na końcu aminowym i karboksylowym. Fragmenty hormonu zostały również uwolnione, gdy tkanka była eksponowana na wysoki poziom Ca ++, ale fragmenty karboksylowe z...

Zastosowanie mieszaniny hel-tlen podczas maksymalnego przepływu wydechowego w celu wykazania niedrożności w małych drogach oddechowych u palaczy

Mierzyliśmy reakcję na oddychanie mieszaniną 80% helu i 20% tlenu (He) podczas maksymalnego manewru przepływu wydechowego (MEFV) u 66 niepalących i 48 palaczy w wieku 17-67 lat. Wszyscy badani mieli (wymuszoną objętość wydechową 1 s / wymuszoną pojemność życiową [FEV1.0 / FVC]) × 100 więcej niż 70%. Podczas gdy natężenie przepływu palaczy mieściło się w zakresie ? 2 SD dla osób niepalących przy 50% VC (Vpax50), obie grupy wykazały zmniejszenie przepływu wraz z wiekiem (niepalący: r = -0,34, P <0,01, palacze r = -0,52, P <0,001). Osoby niepalące nie wykazywały istotnej redukcji wr...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie można było ich zmodyfikować przez dodanie in...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Analiza HPLC [3H...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji mi...

Mutacja w genie białka powierzchniowo czynnego B odpowiedzialna za śmiertelną chorobę układu oddechowego u noworodków w różnych grupach.

W celu określenia defektu molekularnego uwzględniającego niedobór płucnego białka powierzchniowo czynnego B (SP-B) u pełnookresowych noworodków, którzy zmarli z powodu niewydolności oddechowej związanej z białaczką pęcherzyków płucnych, ustalono kolejność transkryptu SP-B u zaatakowanych niemowląt. Zidentyfikowano mutację zmiany ramki polegającą na podstawieniu GAA dla C w kodonie 121 cDNA SP-B. Trzy dotknięte chorobą niemowlęta z rodziny wskaźników były homozygotyczne pod względem tej mutacji, która segregowała w sposób zgodny z autosomalnym recesywnym dziedziczeniem choroby. Tę sam...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-globiny, który jest obecny na cięższych polibosomach i jest mniej rozpowszechniony...

Czynniki reumatoidalne z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów są genetycznie heterogeniczne i somatycznie zmutowane.

Zgłaszamy sekwencje DNA genów immunoglobuliny ciężkiego i lekkiego łańcucha 11 monoklonalnych czynników reumatoidalnych (RF) wydzielających z krwi obwodowej dwóch pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów (RZS). Wynika to z analizy immunogenetycznej tych linii, że aktywność RF związana z RA może powstawać z wielu różnych genów łańcucha ciężkiego i lekkiego i kombinacji genów. Chociaż odpowiedź RF naszych dwóch pacjentów wykazuje odchylenie w zakresie wykorzystania genów w stosunku do tych genów używanych do kodowania monoklonalnych RF, szczególnie VkIII, stosunkowo niewiele z tych...

Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej skuteczne niż największe formy vWF w osoczu w podtrzymywaniu agregacji indukowanej prze...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S ADH wahała się od 38% do 73% kontroli. Przeniesienie ...