Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Analiza HPLC [3H] Pro2,4-SP i 125I-Histy...

Pobranie palmitytu przez monowarstwy hepatocytów. Wpływ wiązania albuminy.

Pobór palmitynianu 14C przez monowarstwy komórek wątroby szczura jest obniżany przez wiązanie kwasu tłuszczowego z albuminą. Gdy strumień wychwytu dzieli się przez stężenie wolnego palmitynianu w środowisku kąpieli, uzyskany luz jest około 14 razy większy w obecności albuminy niż w jej braku. Odkrycia te nie są uwzględniane przez różne stopnie dyfuzji wolnego i związanego palmitynianu przez nieprzezroczystą warstwę płynu, ani też nie można go przypisać do żadnego wiązania w lewo. Zamiast tego twierdzimy, że najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest przyspieszona dysocjacja kompleksów albumin-palmitynian,...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta przewiduje substytucję argininy na glicynę w pozycji 71 aminokwasu, wyja...

Wpływ infuzji norepinefryny na zawartość wysokoenergetycznych fosforanów w mięśniu sercowym i obrót u żywego szczura.

Wykorzystując magnetyczny rezonans jądrowy 31P, badaliśmy zależność pomiędzy zawartością fosforanu wysokoenergetycznego wysokoenergetycznego a wartościami strumienia dla reakcji kinazy kreatynowej u żywego szczura w stanach inotropowych uzyskanych podczas infuzji norepinefryny i znieczulenia halotanem. Mniej niż 2% znieczulenia halotanem (n = 4), 1% znieczuleniu halotanem (n = 5) i wlewem norepinefryny (n = 4), szczury opracowały produkty niskociśnieniowe o wartości 19,5 +/- 1,6, 32,0 +/- 3,5 i 48,5 +/- 2,0 X 1000 mmHg / min, odpowiednio. Na zawartość trójfosforanu adenozyny nie wpływał stan inotropowy, wynoszący od 24...

Najnowsze zdjęcia w galerii e-gastrolog:

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu w pętli Henle. ADX hamował także reabsorpcję potasu w pętli Henle. Zarówno deksametazon, jak i aldoste...

Strukturalna tożsamość Bence Jonesa i amyloidowych białek fibrylarnych u pacjenta z dyslipią i amyloidozą w komórkach plazmatycznych

Określono częściową sekwencję aminokwasową białka włókienek amyloidu wyizolowanego z jelita cienkiego pacjenta z dyskrasją komórek plazmatycznych i związaną amyloidozą i porównano z sekwencją białka Bence Jones wyizolowanego z moczu tego samego pacjenta. Identyczne sekwencje zaobserwowano dla 27 reszt aminokwasowych, które można porównać. C-końcowy peptyd tryptyczny białka amyloidu był identyczny z białkiem Bence'a Jonesa. Pozorne masy cząsteczkowe i skład aminokwasowy Bence Jones i białka amyloidu były podobne. Wydaje się zatem, że dominującym białkiem obecnym w złogach amyloidowych u tego pacjenta by...

Uszkodzenie reperfuzyjne indukuje apoptozę w kardiomiocytach królika.

Najbardziej skutecznym sposobem ograniczenia martwicy niedokrwiennej mięśnia sercowego jest reperfuzja, ale sama reperfuzja może spowodować uszkodzenie tkanki, które było trudne do oddzielenia od urazu niedokrwiennego. Ten raport identyfikuje elementy apoptozy (programowanej śmierci komórki) w miocytach jako odpowiedź na reperfuzję, ale nie na niedokrwienie. Cecha apoptozy, nukleosomalne drabiny fragmentów DNA (około 200 par zasad) wykryto w tkance mięśnia sercowego z niedokrwieniem / reperfuzją, ale nie w sercach królików normalnych lub niedokrwionych. Granulocytopenia nie zapobiegała rozszczepieniu nukleosomalnego DNA. ...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla selektyn. W niniejszym raporcie wykazaliśmy, że neutrofile od pacjenta z...

Zbilansowana synteza łańcuchów globinowych w dziedzicznej trwałości hemoglobiny płodowej

W dwóch czarnych rodzinach z dziedziczną uporczywością genu hemoglobiny płodowej (HPFH) jest osiem heterozygot AF i dwie podwójne heterozygoty pod kątem cechy sierpowatości i HPFH. Ci pacjenci są bezobjawowi kliniczni i mają wymazy z wymywania jednorodnym kwasem. Pomiar syntezy łańcucha globiny we krwi obwodowej wykazuje zrównoważoną produkcję? i nie? (? plus?) łańcuchy. U tych pacjentów równowagę osiąga się zwiększając? produkcja globalna i zwiększona aktywność pozostałych? allel globin. U dwóch pacjentów, jeden AF i inny SF ma również zrównoważoną syntezę globiny w szpiku kostnym. W podwójnej heteroz...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiednich komórek były blisko siebie przylegające. Tak więc mechani...

Eksperymentalna chemioterapia nekrozy skóry u świń. Mechanistyczne badania toksyczności i ochrony antybiotykowej antracykliny za pomocą radykalnego związku dimerycznego.

Reaktywność przeciwnowotworowych antracyklin i antybiotyków mitomycyny C z dimerami rodników oksomorfolinylowych, bi (3,5,5-trimetylo-2-oksomorfolin-3-yl) (TM3) i bi (3,5-dimetylo-5-hydroksymetylo-2 -oksomorfolin-3-yl) (DHM3), badano in vitro. Reszta oksomorfolinylowa zredukowała daunorubicynę do pośredniego chinonu metydu, który przereagował z rozpuszczalnikiem z wytworzeniem 7-deoksydaunorubicynonu. Reakcja solwolizy następowała po kinetyce pierwszego rzędu, a stałe szybkości reaktywności (k2) zmierzone dla siedmiu analogów antracyklin były w zakresie od 2 X 10 (-2) s-1 do 8,0 X 10 (-4) s-1. Reaktywność chemiczna każd...

Reaktywność na antygeny mielinowe w stwardnieniu rozsianym. Limfocyty krwi obwodowej odpowiadają głównie na glikoproteinę mielinową oligodendrocytu.

Chociaż odpowiedzi limfocytów T na ilościowo duże białka mielinowe, podstawowe białko mieliny (MBP) i białko proteolipidowe (PLP), prawdopodobnie będą miały znaczenie w przebiegu stwardnienia rozsianego (MS), komórkowe odpowiedzi autoimmunologiczne na inne antygeny mielinowe, w szczególności ilościowo niewielkie antygeny mielinowe, takie jak glikoproteina związana z mieliną (MAG) i specyficzna dla centralnego układu nerwowego glikoproteina mieliny oligodendrocytów (MOG), mogą również odgrywać dominującą rolę w inicjacji lub progresji choroby. Wysoce oczyszczone antygeny mielinowe zostały użyte w tym badaniu do oc...

Interakcja mysich progenitorów granulocytów i makrofagów z towarzyszącym podścieliskiem obejmuje mechanizm rozpoznawania ze specyficznymi cechami galaktozylu i mannozylu.

Aby zbadać molekularne podstawy "bazowania" progenitorów granulocytów i makrofagów (CFU-C), zsyntetyzowaliśmy sondy przez kowalencyjne łączenie cukrów z bydlęcą albuminą surowicy. Długotrwałe hodowle szpiku zostały ustalone w obecności i przy braku tych sond. W obecności sond galaktozylowych i mannozylowych, całkowita produkcja komórek i CFU-C w supernatantu oraz przylegającej warstwie zostały zatrzymane, a bruk (reprezentujący CFU-C związany z podścieliskiem) zniknął. Sonda Fucosyl i dyfuzyjne cukry nie miały wpływu na te parametry. Badania te sugerowały, że lektyny membranowe ze specyficznością dl...

Związek zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek z przepuszczalnością wody w ropie pęcherza moczowego leczonej wazopresyną.

Wcześniej wykazano, że przy mikroskopii elektronowej z zamrożonym pękaniem wazopresyna indukuje specyficzne zmiany strukturalne błony śluzowej komórek ziarnistych z pęcherza moczowego w zależności od dawki. Zmiany te składają się z zagregowanych wewnątrzbłoniastych cząstek i są obserwowane zarówno w obecności, jak i przy braku gradientu osmotycznego. Zbadano wpływ metoheksytetu, selektywnego inhibitora przepływu wody stymulowanego wazopresyną, oraz wpływu floretryny, selektywnego inhibitora przepuszczalności mocznika na strukturę błony komórkowej ziarniaka ziarnistego. Methoheksitalne leczenie stymulowanego wazop...

Albumina pomaga w usuwaniu taurocholanu przez wątrobę szczura.

Perfuzja wątroby szczura usuwa 97% taurocholanu z krążenia aferentnego, gdy stężenie albuminy perfuzatowej wynosi 0,5 g / dl. Zwiększenie stężenia albuminy 10-krotnie zmniejsza stężenie wolnego taurocholanu o współczynnik pięciu, ale powoduje jedynie 50% zmniejszenie pozornego współczynnika wychwytu. Podobna rozbieżność wynika z niezależnej od modelu analizy frakcji ekstrakcyjnych. Z tych obserwacji wynika, że wychwyt nie jest napędzany wyłącznie, lub nawet głównie, przez stężenie wolnego taurocholanu w osoczu, ale zależy również od interakcji między albuminą a powierzchnią komórki. Brak wiązania więzło...

Wywołane cyjankiem odpowiedzi na utlenianie-redukcję cytochromu a, a3 w mózgu szczura in vivo.

Czułość mózgu na indukowaną cyjanami histotoksyczną niedotlenienie i działanie ochronne znanych antagonistów cyjanku oceniano in vivo za pomocą spektrofotometrii odbiciowej. Zależne od cyjanku zmiany w stopniu oksydazy cytochromowej ?, ?3 (oksydazy cytochromowej) (redoks), wysycenie hemoglobiny tkanek i miejscowa objętość krwi były w sposób ciągły monitorowane w korze mózgowej szczurów. Niekumulowane, zależne od dawki hamowanie in situ mitochondrialnego łańcucha oddechowego oceniano bezpośrednio przez pomiar wzrostu poziomów redukcji końcowej oksydazy. Tym przejściowym redukcjom cytochromu a, a3 towarzyszyło zwi...

Wykrywanie krzyżowo-reaktywnych idiotypów przeciwciał anty-DNA na immunoglobulinach związanych z tkankami nerkowymi od pacjentów z toczniem.

Reaktywne krzyżowo idiotypy przeciwciał anty-DNA zidentyfikowano na immunoglobulinach związanych z tkankami w badaniu biopsji nerkowych od 26 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE). Wykazano, że biopsje 12 (46%) mają jeden lub oba idiotypy testowane przez anty-idiotypowe odczynniki. Idiotypy zidentyfikowano w błonie podstawnej kłębuszków nerkowych, w cytoplazmie komórek mezangialnych iw ogniskowych proliferacjach pęczków. Przeciwnie, w żadnej z 24 pozytywnych immunoglobulin dodatnich biopsji kontrolnych nie można wykazać ani idiotypu. Blokowanie badań u dwóch pacjentów wskazywało, że idiotypy były na prze...

Agonista hormonu uwalniającego hormon luteinizujący zmniejsza aktywność biologiczną i modyfikuje zachowanie chromatograficzne hormonu luteinizującego u człowieka.

Wpływ agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LHRH), [D-Trp6, Pro9-NE] LHRH (LHRHA), na bioaktywność hormonu luteinizującego (LH) oceniano za pomocą testu na śródmiąższowe komórki szczurzą u czterech mężczyzn podczas 14-dniowej d okres leczenia. Stosunki biologiczne / immunologiczne (B / I) początkowo pozostały niezmienione z leczeniem, ale w dniu 12 spadły do poziomów niższych niż wartości podstawowe. Częste pobieranie próbek w 12 dniu ujawniło stępioną reakcję gonadotropin na LHRHA i brak spontanicznych pulsacji LH. Pomimo ciągłego podawania LHRHA, podawanie ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej p...

Wzór skórnego odkładania immunoglobuliny G w podostrym toczniu rumieniowatym skórnym jest odtwarzany przez infuzję oczyszczonych autoprzeciwciał anty-Ro (SSA) ludzkim myszom szczepionym skórą.

Podostry skórny toczeń i toczeń noworodkowy są ściśle związane z obecnością autoprzeciwciał anty-Ro (SSA), ale nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających rolę anty-Ro (SSA) w tych chorobach. Po wstrzyknięciu rodzicielskim myszom, IgG z surowicy zawierającej anty-Ro (SSA) będzie wiązać ludzką skórę wszczepioną myszom. Aby ustalić, czy wiązanie przeciwciała jest spowodowane anty-Ro (SSA), przygotowano oczyszczone na podstawie powinowactwa anty-Ro (SSA) i pozbawione surowicy anty-Ro (SSA). Po wstrzyknięciu myszom z ludzkim przeszczepem skóry, oczyszczone przeciwciała anty-Ro (SSA) związały antygen w przeszcze...

Monomerowy RNA endoteliny i receptory ulegają różnej ekspresji w hodowanych komórkach ludzkiego nabłonka sutka i zrębu.

Regulacja parakryn jest związana z biosyntezą i wydzielaniem mleka w piersiach. Ważną determinantą dla tej regulacji in vivo jest bezpośrednia lokalizacja komórkowa, na przykładzie komórek zrębu i nabłonka w tkance piersi. Hodowane komórki nabłonka ludzkiego sutka wykazywały niską konstytutywną ekspresję mRNA dla endoteliny, która została wzmocniona 20-krotnie po stymulacji prolaktyną. Ludzkie komórki zrębowe piersi nie wyrażały mierzalnych poziomów mRNA endoteliny w podobnych warunkach. W podobny sposób różnicowo, stymulowane uwalnianie immunoreaktywnej endoteliny w średnie nakładanie obserwowano tylko dla ko...

Inaktywator anafilatoksyny ludzkiego osocza: jego izolacja i charakterystyka jako karboksypeptydazy

Niepowodzenie ludzkiej surowicy powodującej aktywność anafilatoksyny można przypisać obecności silnego inaktywatora anafilatoksyny w ludzkiej surowicy. Inaktywator wyizolowano i scharakteryzowano jako (3 -globulinę o masie cząsteczkowej około 310 000. Stwierdzono, że zniesienie aktywności obu anafilatoksyn, które pochodzą odpowiednio z trzeciego i piątego składnika dopełniacza i bradykininy. Inaktywacji anafilatoksyny pochodzącej z C3 i bradykininy towarzyszyło uwalnianie C-końcowej argininy z tych peptydów. Wykazano, że inaktywator anafilatoksyny hydrolizuje syntetyczne substraty: hipurylo-L-argininę i hipurylo-L-liz...

Generowanie trombiny i wydzielanie czynnika płytkowego 4 podczas krzepnięcia krwi.

Badaliśmy reakcję uwalniania płytek krwi i wytwarzanie trombiny podczas spontanicznego krzepnięcia krwi pełnej in vitro. Zarówno tworzenie się trombiny, jak i wydzielanie czynnika płytkowego 4 wykryto co najmniej 12 minut przed krzepnięciem (czas krzepnięcia, 22-26 minut). Początkowo przy niskich stężeniach trombiny (2- 5 ng / ml) obserwuje się niewielki wzrost czynnika 4 płytek krwi (mniej niż 1% ilości obecnej w surowicy). Następnie następuje stopniowy wzrost zarówno czynnika 4 w czynniku płytkowym, jak i stężenia trombiny w okresie 12 do 20 minut. Na koniec, 5 min 5 przed krzepnięciem, następuje szybkie zwiększ...

Wpływ niedoboru witaminy A i jej uzupełniania na szczurzym wydzielanie insuliny in vivo i in vitro z izolowanych wysepek.

Zbadaliśmy wpływ niedoboru witaminy A i jego uzupełnienia na uwalnianie insuliny szczurów i białko wiążące retinol komórkowy w komórkach (CRBP) i białko wiążące kwas retynowy (CRABP). Dwufazowe uwalnianie insuliny z wysp uszkodzonych z niedoborem witaminy A było znacząco upośledzone. Uwalnianie pozostało upośledzone przez uzupełnianie kwasu retinowego (RA), dieta 2 mikrogramy / g w porównaniu do uwalniania z wysepek szczurów uzupełnionych retinolem w postaci palmitynianu retinylu, dieta 4 mikrogramy / g. Uwolnienie znormalizowane z RZS, dieta 8 mikrogramów / g. Niedobór witaminy A nie wpływał na zawartość insul...

Tworzenie rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych przez dopełniacz w surowicach pacjentów z różnymi stanami niedoboru dopełniacza. Różnica między hamowaniem strącania immunologicznego a solubilizacją.

Aby zbadać, czy zdolność dopełniacza do tworzenia rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych odgrywa rolę w zapobieganiu chorobom o podłożu immunologicznym, przeanalizowaliśmy zdolność dopełniacza do hamowania strącania immunologicznego (IIP) i do solubilizacji preformowanych agregatów immunologicznych (SOL) w 23 surowicach pacjentów z różnymi stanami niedoboru uzupełniającego i skorelowaliśmy wyniki tych badań z zespołami klinicznymi występującymi u różnych pacjentów. W surowicach z niedoborem lub zubożeniem wczesnych klasycznych składników szlaku, IIP uległo zasadniczej zmianie, podczas gdy SOL był opóź...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było autosomalnym kodominantem w badaniach rodzinnych, a rozkład typów w losowych niespokrewnionych populacjach p...

Wrodzona wada transportu jelitowego żelaza u myszy z niedokrwistością związaną z płcią

Transport żelaza przez wywiniętą torebkę dwunastniczą in vitro badano na myszach z niedokrwistością związaną z płcią (symbolem genu sla) (odziedziczoną niedokrwistością z niedoboru żelaza), u normalnych myszy iu myszy normalnych na diecie ubogiej w żelazo i suplementowanej żelazem. Chociaż ogólna ilość żelaza w śluzówce była taka sama w worku zwykłym i normalnym, transport żelaza do wnętrza worka był znacznie zmniejszony w podłożu. Wada transportu żelaza u stada została podkreślona przez fakt, że genotypowo normalne myszy na diecie ubogiej w żelazo wykazywały znacznie zwiększony transport żelaza. Anal...

Dowody na reaktywność z przeciwciałami hybrydoma na prawdopodobne mieloidalne pochodzenie komórek krwi obwodowej aktywnych w naturalnej cytotoksyczności i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał.

Limfocyty z receptorami Fc (FcR) dla IgG aktywnych w naturalnej cytotoksyczności i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał rozdzielono na rozetkę erytrocytów owcy (E +) i frakcje nieokonujące (E-), i badano pod kątem reaktywności z panelem OK przeciwciał monoklonalnych wytwarzanych przez hybrydomy . Niewiele komórek we frakcji E + FcR + lub E-FcR + reagowało z siedmioma przeciwciałami stosowanymi do definiowania limfocytów T w różnych stadiach różnicowania (OK3, OKT4, OKT5, OKT6, OKT8, OKT9, OKT10). Żadna z frakcji nie eksprymowała antygenu podobnego do Ia (wykrywanego przez OKI1), ale oba były wysoce reak...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa kortykalne AMP w nerkach, stymulował również produkcję glukozy z glutaminy. Gdy nerkowe plastry kory m...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie i 220-krotnie. Odpowiedzi na AVP były znacznie osłabione w ciągu 30 minut od podania insuliny. Wywołany AV...

Enzym konwertujący angiotensynę jako genetyczny czynnik ryzyka skurczu tętnicy wieńcowej. Implikacja w patogenezie zawału mięśnia sercowego.

Doniesiono, że osoby z allelem D polimorfizmu insercja / delecja (I / D) genu enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) są bardziej narażone na zawał mięśnia sercowego (MI), zwłaszcza u osób zwykle uznawanych za niską ryzyko. Jednak niewiele wiadomo na temat mechanizmu, w którym polimorfizm ACE wpływa na ryzyko MI. Skurcz tętnicy wieńcowej (CAS) jest uważany za jeden z możliwych mechanizmów rozwoju MI. Zbadaliśmy zatem związek polimorfizmu ACE z CAS, aby określić, czy jest to mechanizm, dzięki któremu genotyp DD wpływa na MI. Przebadaliśmy 150 angiograficznie ocenionych Japończyków, wszystkie powyżej 60 lat. CAS...

Wielokrotne zaburzenia odwodornienia acylo-koenzymu A, kwasowość glutarowa typu II i kwasowość etylomalonowo-adypinowa. Mitochondrialne utlenianie kwasów tłuszczowych, dehydrogenaza acylo-koenzymu A i aktywność flawoprotein przenoszących elektrony w

Wiele zaburzeń dehydrogenacji acylo-koenzymu A (CoA) (MAD) obejmuje ciężkie (S) i łagodne (M) warianty, kwasowość glutarową typu II (MAD: S) i kwasowość etylomalonowo-adypinową (MAD: M). Nienaruszony MAD: M mitochondria utleniał [1-14C] oktanian, [1-14C] palmityl-CoA i [1,5-14C] glutaran na poziomie 20-46% poziomów kontrolnych; MAD: S mitochondria utlenia te trzy substraty na poziomie 0,4-18% poziomów kontrolnych. W MAD: M mitochondria, aktywność dehydrogenazy acylo-CoA (ADH) była podobna do aktywności kontrolnej, podczas gdy aktywność MAD: S ADH wahała się od 38% do 73% kontroli. Przeniesienie aktywności flawoprotein...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodowlanej, które neutralizowały aktywność biologiczną OAF w rozcieńczeniach tak wysokich jak 1: 100 000 w...

Kontrola produkcji szpiku przez poziom podaży żelaza

Poziom wytwarzania erytroidalnego szpiku różni się znacznie w różnych zaburzeniach erytropoetycznych. Częściowo odzwierciedla to poziom stymulacji erytropoetyną, określony przez nasilenie anemii. Jednak podaż żelaza odgrywa równie ważną rolę w kontroli erytropoezy. Jak wykazano u zdrowych osób poddanych długotrwałym niedokrwistościom wywołanym upuszczaniem krwi, szpik erytroidalny zwiększy produkcję o zaledwie dwa do ośmiu razy normalnie, w zależności od zapasu żelaza dostępnego z różnych puli żelaza. Podczas gdy żelazo dostarczane z normalnych magazynów siateczkowo-śródbłonkowych lub żelaza podawanego d...

Hamowanie przez ludzką trombomodulinę wywołaną przez czynnik Xa cięcie protrombiny.

Ludzka trombomodulina znacząco hamowała szybkość przekształcania protrombiny w trombinę przez czynnik Xa w obecności fosfolipidu lub płytek krwi, wapnia i czynnika Va. Elektroforeza siarczanu sodu w żelu poliakryloamidowym dodecylosiarczanu aktywacji protrombiny 125I ujawniła, że trombomodulina zmniejszała szybkość aktywacji protrombiny, ale nie zmienia schematu dekoltu. Hamowanie zostało odwrócone przez włączenie wysoce swoistego króliczego przeciwciała antytrombomoduliny. W przypadku zastąpienia trombomoduliny przez hirudynę, tempo wytwarzania trombiny nie zmniejszyło się, wyłączając możliwość, że hamowanie...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczkowej 59 kD zostało wyznakowane przez antyserum przeciwko fosfatazie zależne...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania były wyższe, ale stały się niezwiązane ze stężeniami w osoczu. Mak...

Ilościowa radiautografia transportu cukru w biopsjach jelita od normalnych ludzi i pacjenta z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Zarówno gromadzenie galaktozy, jak i wiązanie floryzyny przez kolumnowe komórki nabłonkowe badano in vitro za pomocą niedawno opracowanej techniki radiografii z wysoką rozdzielczością plastyczną, która jest szczególnie odpowiednia dla małych ilości biopsji. Analiza gęstości radioizotopów na ziarnach zapewnia definitywne poparcie dla poglądu, że mechanizmy komórkowe leżące u podstaw wchłaniania glukozy-galaktozy u zwierząt laboratoryjnych mają pełne zastosowanie w jelicie cienkim człowieka. Nawet liczba nośników cukru w membranie mikrofoworynowej wydaje się podobna, a główna różnica ilościowa, mniejsze powi...

Czynniki kontrolujące uwalnianie glukagonu do żołądka.

Układ składający się z izolowanego żołądka psa perfundowanego pełną krwią został zaprojektowany do badania wydzielania glukagonu w żołądku. W warunkach podstawowych uwalnianie glukagonu przez żołądek wynosiło 0,0-3,1 ng glukagonu / 100 g żołądka na minutę. Arginina, przy stężeniu plazmy w osoczu wynoszącym średnio 10 mM, wywołała szybkie uwalnianie glukagonu. To gastryczne uwalnianie glukagonu zostało niemal całkowicie zniesione przez somatostatynę (100 ng / ml). Na wydzielanie glukagonu w żołądku nie miała wpływu sama hiperglikemia, ale zmniejszyła się o około 40%, gdy hiperglikemia współistniała ...

Rekombinowana interleukina 2 i interferon gamma działają synergistycznie na różnych etapach końcowego dojrzewania ludzkich komórek B in vitro.

Zbadano wpływ rekombinowanej interleukiny 2 (IL-2) na różnicowanie in vitro ludzkich migdałkowych komórek B, które nie były wstępnie inkubowane ze Staphylococcus aureus Cowan I lub z anty-ludzką IgM. Wykazano, że IL-2 indukuje wytwarzanie komórek zawierających Ig w sposób zależny od dawki od 2,5 do 2500 U IL-2 / ml. Odwrotnie, ilości Ig wydzielane w supernatancie hodowli stwierdzono w większości eksperymentów do piku przy 25 U / ml. Zbadano możliwą obecność w hodowlach stymulowanych IL-2 komórek zdolnych do syntezy Ig, ale nie wydzielających Ig, które wytworzyli. Spośród wielu przetestowanych czynników odkryliś...

Odporność komórkowa specyficzna dla guza w kontaktach domowych pacjentów z nowotworami.

Pacjenci z mięsakiem kościotrzewnowym (i nowotworami pokrewnymi), przerostem i rakiem piersi oraz ich kontakty domowe zostali przetestowani pod kątem odporności komórkowej zależnej od nowotworu przeciw tym nowotworom za pomocą krótkoterminowego testu uwalniania chromu-51. Test ten, powtarzalny przez wiele miesięcy i dobrze skorelowany z przebiegiem klinicznym pacjentów, został wykorzystany do wykazania, że domowe kontakty pacjentów z mięsakiem kościotrzewnowym i rakiem piersi mają swoistą odporność na typ nowotworu, z którym mają kontakt. W obu typach nowotworów zakres wartości cytotoksyczności wytwarzanych przez li...

Immunoreaktywna apolipoproteina E jest szeroko rozpowszechnionym białkiem komórkowym. Immunohistochemiczna lokalizacja apolipoproteiny E w tkankach pawiana.

Apolipoproteina (apo) E jest ważnym czynnikiem determinującym białko w homeostazie cholesterolu u człowieka. Białko syntetyzuje wątroba, a także wiele tkanek pozawątrobowych. W niniejszym badaniu zastosowano techniki immunohistochemiczne do identyfikacji apoE w określonych komórkach w różnych narządach pawiana. W 11 zbadanych tkankach stwierdzono, że następujące typy komórek zawierają immunoreaktywność apoE: astrocyty mózgowe; komórki pęcherzykowe tarczycy; pęcherzyki płucne typu II; hepatocyty i komórki Kupffera; komórki kory nadnerczy w zona fasciculata i zona reticularis; komórki rdzeniastego nadnerczy; niekt...

Niedokrwienna utrata nabłonkowej biegunowości. Rola ścisłego skrzyżowania.

W proksymalnych komórkach kanalików wiadomo, że niedokrwienie powoduje redystrybucję lipidów w okolicy wierzchołkowej i boczno-bocznej specyficznych dla domeny i białek do alternatywnej domeny błony powierzchniowej. Ponieważ ścisłe połączenia są wymagane do utrzymania polaryzacji błony powierzchniowej, badano wpływ niedokrwienia na szczelność integralną połączenia. Mikroperfuzja in vivo wczesnych pętli proksymalnych kanalików z czerwienią rutenu (0,2%) w aldehydem glutarowym (2%) została wykorzystana do uzyskania selektywnego dostępu i zarysowania szczytowej błony powierzchniowej. W warunkach kontrolnych czerwony...

Koniugaty egzotoksyny CD4-Pseudomonas opóźniają się, ale nie w pełni hamują replikację ludzkiego wirusa upośledzenia odporności w limfocytach in vitro.

Cząsteczka CD4 jest receptorem o wysokim powinowactwie do glikoproteiny otoczki ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV) (gp160 lub gp120). Ta glikoproteina ulega ekspresji na błonie powierzchniowej komórek zakażonych wirusem HIV. Dlatego też zasugerowano, że rozpuszczalna forma CD4 może być stosowana jako środek kierujący do selektywnego dostarczania toksyn do komórek zakażonych wirusem HIV. Wykazujemy, że koniugaty CD4-Pseudomonas egzotoksyny A (PE) hamują proliferację komórek jajnika chomika transfekowanego gp160 i blokują replikację HIV w zakażonych wirusem komórkach H9. Jednak to zahamowanie replikacji HIV ...

Niedobór fosfundruktazy mięśniowej. Badania biochemiczne i immunologiczne izozymów fosfufruktinaz w kulturze mięśniowej.

Hodowle mięśniowe od trzech niespokrewnionych pacjentów z deficytem mięśniowej fosfogruktokinaz (PFK; EC 2.7.1.11) (Glikogenoza typu VII, choroba Tarui) miały prawidłową aktywność PFK i prawidłową morfologię. Badania chromatograficzne i immunologiczne wykazały, że prawidłowe hodowle mięśni wyrażają wszystkie trzy podjednostki PFK, M (typ mięśniowy), L (typ wątroby) i P (typ płytkowy) i zawierają wiele izoenzymów homotetramerycznych i heterotetramerycznych. W hodowlach mięśni od pacjentów brakuje aktywnych katalitycznie izozymów zawierających podjednostkę M, ale jest to równoważone przez obecność izoenzym...

Upośledzone wykorzystanie folanu w niedokrwistości złośliwej: badanie radioznakowanego 5-metylotetrahydrofolanu

Możliwą rolę kobalamin w stosowaniu metylotetrahydrofolianu w surowicy badano za pomocą radioznakowanego metylotetrahydrofolianu u osobników z niedokrwistością złośliwą. Po podaniu dożylnym, metylotetrahydrofolian-3H (SA 11,500 Ci / mol, dawka 0,05 ?g / kg) został usunięty z surowicy do tkanek osób z niedoborem witaminy B12, o połowę szybciej niż po tym, jak ci sami otrzymali witaminę B12. Niedobór witaminy B12 wiązał się także ze zwiększoną szybkością wydalania nerkowego metylotetrahydrofolianu lub jego pochodnych, a także z mniejszą szybkością metabolizmu nerkowego metylotetrahydrofolianu na inne pochodne f...

Celowanie genowe u myszy ujawnia zapotrzebowanie na angiotensynę w rozwoju i utrzymywaniu morfologii nerek i regulacji czynnika wzrostu.

Podwyższone poziomy endogennej angiotensyny mogą powodować nadciśnienie tętnic nerkowych w wyniku silnego działania wazopresyjnego peptydu. Wytworzyliśmy przez celowanie w geny myszy homozygotycznych pod względem mutacji zerowej w genie angiotensynogenu (Atg-1). Po urodzeniu zwierzęta Atg-1 wykazują niewielkie opóźnienie w dojrzewaniu kłębuszków nerkowych. Chociaż zwierzęta Atg-1 są niedociśnione przez 7 tyg. Wieku, rozwijają one, w wieku 3 tygodni, wyraźne zmiany w korze nerek, podobne do tych w nadciśnieniowej nefrosterapii. Ponadto, brodawki homozygotycznych zmutowanych nerek są zmniejszone. Wszystkim zmianom towa...

Hamowanie interakcji między komórkami leukocytów a śródbłonkiem i stan zapalny przez peptydy z adhezyny bakteryjnej, która naśladuje czynnik krzepnięcia X.

Czynnik X (czynnik dziesiąty) kaskady krzepnięcia wiąże się z integryną CD11b / CD18 podczas zapalenia, inicjując aktywność prokoagulacyjną na powierzchni leukocytów (Altieri, DC, OR Etingin, DS Fair, TK Brunk, JE Geltosky, DP Hajjar i TS Edgington, 1991. Science [Wash.DC]., 254: 1200-1202). Filamentowa hemaglutynina (FHA), adhezyna z Bordetella pertussis również wiąże się z integryną CD11b / CD18 (Relman D., E. Tuomanen, S. Falkow, DT Golenbock, K. Saukkonen i SD Wright 1990. Cell 61: 1375 -1382). Pętle wiążące FHA i CD11b / CD18 podobieństwa sekwencji aminokwasów dzielą X. Peptydy FHA podobne do pętli wiążącyc...

Inaktywator czynnika chemotaktycznego w normalnej surowicy ludzkiej

Normalna ludzka surowica zawiera inaktywator czynników chemotaktycznych dla leukocytów obojętnochłonnych. Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CF-I) pozostaje rozpuszczalny, gdy surowica jest frakcjonowana siarczanem amonu (przy 45% nasycenia), bezpośrednio i nieodwracalnie inaktywuje czynniki chemotaktyczne, i ma szerokie spektrum działania wskazane przez jego inaktywację fragmentów chemotaktycznych ludzkie C3 i C5 (trzeci i piąty składnik dopełniacza), C5a6y7a, i bakteryjny czynnik chemotaktyczny pochodzący z Escherichia coli. CF-I pojawia się jako aktywność dwufazowa zgodnie z metodami preparatywnymi ultrawirowania za p...

Hybrydomy wytwarzające autoprzeciwciało anty-DNA normalnego ludzkiego pochodzenia limfocytowego.

Fuzja linii komórkowej ludzkiego szpiczaka GM 4672 i migdałkowych komórek migdałkowych od zdrowego dawcy dała 13 pierwotnych hybrydom, które wytworzyły przeciwciała przeciwko jednoniciowemu DNA (ssDNA) IgM, jak określono w oznaczeniu immunoenzymatycznym. Dziewięć z tych pierwotnych hybrydom zostało sklonowanych i uzyskano w sumie 34 klony. Supernatanty tych sklonowanych hybrydom testowano pod kątem wiązania do ssDNA, natywnego DNA, RNA, supernatantowego DNA o niskiej masie cząsteczkowej, poli (polioksybuananylu) - poli (oksydopirydyny), soli sodowej polioksyetylacji tymidylu i kardiolipiny. Supernatanty ze wszystkich klonów...

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono co 10 min przez 24 h zarówno podczas infuzji roztworu soli fizjologicznej, jak i rhIGF-I przy użyciu czu...

Translacyjne profile kwasów rybonukleinowych przekaźników alfa 1, alfa 2 i beta-globiny w ludzkich retikulocytach.

W ludzkich retikulocytach krytyczne zrównoważenie syntezy alfa- i beta-globiny może być kontrolowane częściowo przez różnicową translację trzech głównych dorosłych matrycowych RNA (mRNA), alfa 1, alfa 2 i beta. W tym badaniu ustaliliśmy, jako parametr wydajności translacyjnej, względne obciążenie rybosomów tych trzech mRNA. Stosując sondy oligonukleotydowe specyficzne dla mRNA alfa- 1 i alfa 2-globiny, stwierdziliśmy, że te dwa mRNA mają identyczne profile translacyjne. Ich dystrybucja kontrastuje z mRNA beta-globiny, który jest obecny na cięższych polibosomach i jest mniej rozpowszechniony we frakcjach rybonukleo...

Proponowane miejsce wiązania heparyny w antytrombinie na bazie argininy 47. Nowy wariant Rouen-II, 47 Arg do Ser.

Antytrombina Rouen-II, nowy dziedziczny wariant antytrombiny-III, znaleziono u dwóch członków rodziny bez określonej historii zakrzepicy. Badani mieli normalne antygenowe stężenia antytrombiny i normalną progresywną aktywność hamującą. Jednak wariant miał wadliwe aktywności kofaktora heparyny i siarczanu heparanu i nie był aktywowany przez syntetyczny pentasacharyd reprezentujący minimalną sekwencję heparyny. Nieprawidłową antytrombinę wyizolowano stosując chromatografię z heparyną-sefarozą i po elektroforezie przy pH 8,6 migrowano bardziej anodowo niż normalnie. Przeprowadzono dwuwymiarowe mapowanie peptydów tra...

Apolipoproteina (apo) E hamuje zdolność kryształów moczanu monosodowego do stymulowania neutrofili. Charakterystyka śródstawowej apo E i demonstracja wiązania apo E z kryształami moczanu in vivo.

Czynniki, które modulują zdolność kryształów moczanu monosodowego do stymulowania leukocytów, mogą regulować zapalenie dny. Lipoproteiny, które niosą apo B-100 i apo E wiążą się z kryształami moczanu i hamują oddziaływanie kryształ-neutrofil. W tym badaniu zaobserwowaliśmy, że kryształy moczanów, pokryte apo E pochodzenia monocytów, mają zmniejszoną zdolność do stymulowania neutrofili. Apo E wykryto również na powierzchni kryształów moczanu odzyskanych od pacjentów z dną. Zatem analizowaliśmy apo E w niezapalnym płynie maziowym i stwierdziliśmy, że jest on związany z cząstkami o niejednorodnej wielko...

Czynnik ominięcia czynnika VIII czynnika tkankowego bydła za pomocą psiego modelu hemofilnego.

Krwawiące zaburzenie hemofilii A obecnie leczone terapią zastępczą brakującego czynnika krzepnięcia, czynnika VIII, jest często komplikowane rozwojem przeciwciał neutralizujących. Potencjał terapeutyczny atenuowanych postaci związanego z lipidami czynnika tkankowego glikoproteiny, znanego inicjatora krzepnięcia, zbadano jako aktywność w przepływie czynnika VIII. Ułamek białka czynnika tkankowego (Apo-TF) został częściowo oczyszczony i wykazywał minimalną aktywność prokoagulacyjną przed relipidacją in vitro. W badaniach pilotażowych stwierdzono, że wstrzykiwanie Apo-TF do królików uprzednio antykoagulowanych pr...

Próg plazmy epinefryny dla efektów lipolitycznych u człowieka: pomiar transportu kwasów tłuszczowych z [1-13C] kwasu palmitynowego.

Aby określić progi epinefryny w osoczu w celu uzyskania efektu lipolitycznego, podawano 60-minutową infuzję adrenaliny przy nominalnych szybkościach 0,1, 0,5, 1,0, 2,5 i 5,0 mikrogramów / min u każdego z czterech zdrowych młodych dorosłych mężczyzn, jednocześnie otrzymywali jednoczesną infuzję kwasu [1-13C] palmitynowego w celu oszacowania transportu wlotowego wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Te 20 infuzji dało w stanie stacjonarnym stężenie epinefryny w osoczu w zakresie od 12 do 870 pg / ml. Progi adrenaliny w osoczu dla zmian poziomu glukozy we krwi, mleczanu i beta-hydroksymaślanu były w zakresie zgłaszanym p...

Częściowa charakterystyka antygenowych składników błon osoczowych paciorkowców w ostrym kłębuszkowym zapaleniu nerek

Frakcje surowicy immunoglobuliny G (IgG) wyznakowane fluoresceiną od pacjentów z ostrym poststokokokowym zapaleniem kłębuszków nerkowych zabarwiały części błony podstawnej kłębuszków nerkowych i mezangium tkanki nerkowej uzyskane od tych samych pacjentów we wczesnej fazie choroby. Tkanka nerkowa uzyskana od zdrowych osób i od pacjentów z innymi chorobami nerek nie zabarwiła się tymi frakcjami IgG. Wstępna absorpcja frakcji surowicy za pomocą różnych bakterii bezzapachowych wykazała, że tylko niektóre paciorkowce grupy A zniosły zdolność do barwienia. Frakcjonowanie paciorkowców w składniki komórkowe wskazywał...

Ostre immunologicznie płucne zapalenie pęcherzyków płucnych

Ostre urazy immunologiczne płuc szczura wywołano przez wstrzyknięcie dooskrzelowe przeciwciała heterologicznego i wstrzyknięcie dożylne radioznakowanego antygenu. W ciągu 4 godzin wydziela się ostra krwotoczna wysięk bogatopłytkowy w obszarach wyrostka zębodołowego i śródmiąższowego, a następnie stopniowo zanika. Uszkodzenie płuc w tym modelu można oznaczyć ilościowo na podstawie pomiarów zwiększonej przepuszczalności naczyń i hemoglobiny do ekstrakcji. Dzięki zastosowaniu technik immunofluorescencyjnych wykazano wyściółki pęcherzykowe i śródmiąższowe antygenu i przeciwciała, ale nie trzeci składnik dope...

Lokalizacja genu kodującego czynnik krzepnięcia XIII-a do chromosomu 6 i identyfikacja miejsc syntezy.

Czynnik XIII, czynnik krzepnięcia istotny dla kowalencyjnej stabilizacji skrzepu fibryny, jest heterodimerem składającym się z podjednostek a2 i b2, z funkcją katalityczną rezydującą w łańcuchu a. W celu odpowiedzi na pytania dotyczące miejsc syntezy i lokalizacji chromosomalnej łańcucha a czynnika XIII, cDNA sklonowano z biblioteki cDNA ludzkiego łożyska lambda gt11. Sekwencje nukleotydowe i aminokwasowe określono z cDNA. Sekwencjonowanie aminokwasów oczyszczonych płytkowych łańcuchów czynnika XIII typu a potwierdziło autentyczność klonu lambda gt11. Gen dla łańcucha a czynnika XIII został zmapowany unikalnie na...